STN nieuwsbrief 112

Auteur: Helene
Datum: 15-07-2017

Nieuws-en gebedsbrief Serving the Nations  #112

 
 Ede, 14 juli 2017
 
 
Lieve familie en vrienden,
                                                                                                                                        
Met enige schroom en met verlegenheid begin ik (opnieuw) deze brief. Ik ben er in april al wel aan begonnen maar kwam er niet ver mee. Dat was niet omdat ik jullie vergat, zeker niet. Jullie nemen een belangrijk deel van mijn leven in. Dat komt ook doordat ik aandacht  wil/ moet geven aan meerdere aspecten, groter of kleiner, van de opdracht die Pieter en ik met de naam Serving the Nations ontvingen. En daar horen natuurlijk ook de mensen bij die, soms al heel lang, hun betrokkenheid hebben getoond. Ik dank jullie dan ook voor het geduld dat jullie opbrengen en dat zich uitdrukt op diverse manieren, zoals telefoontjes met de vraag hoe het met me gaat, met soms een warm briefje. En ook in de trouw waarmee een aantal van jullie de Stichting financieel blijven steunen. Wat ik uiterlijk niet merk zijn de gebeden die gebeden worden. Maar geestelijk merk ik die wel, en die zijn voor mij heel belangrijk. Ik heb de zorg en de troost van onze hemelse Vader nodig, elke dag! Hartelijk dank, lieve mensen!

Sinds mijn brief in december is er zoveel gebeurd in de wereld. De gebeurtenissen rolden over en door elkaar heen. Dat was een van de redenen dat ik de brief die ik in april begon niet afmaakte. Ik wil nu over een paar ontwikkelingen schrijven, en doorgeven hoe ik die begrijp. Ik begin bij een ontwikkeling die in mijn ogen heel belangrijk is.
Over de vernielingen in de stad Hamburg toen de G20 daar in juli jl. bijeen kwamen is wel gezegd : puur vandalisme. Het was/is demonisch. Dat geloof ik ook. Maar de lust om zo, zonder terughoudendheid, te keer te gaan komt ook ergens uit voort. Ik heb daar in het verleden regelmatig over gesproken, en het ook uitgelegd in rapporten die ik geschreven heb. Ik wil het in deze brief noemen omdat ik denk dat u het kunt herkennen.
De achtergrond is de leer die we het ‘’Nieuwe Tijds-denken’’, New Age, noemen, de tijd van Aquarius. Begonnen in de 19e eeuw door een theosofe, Helena Blavatsky, en vooral uitgebouwd door een leerlinge van haar, Alice Bailey, en daarna ook door anderen. Het onderwijs van deze vrouw A.B. is, lang onopgemerkt door de mensen die niet in filosofie en religie geïnteresseerd waren of er ook geen tijd voor hadden, door veel kopstukken op allerlei gebieden wel gevolgd en toegepast, geïmplementeerd noemen we dat nu. Zij schreef 24 boeken,  in trance, en schreef wat haar ingegeven werd door een demonische geest, Djhawal Khul, die zich de ‘’Tibetan’’en een avatar noemde. Een avatar is volgens het Hindoeïsme een god of godin op aarde die zich soms in lichamelijke vorm manifesteert.
Uit de boeken die A.B. schreef, door ‘’openbaring’’ van D.K. over het Plan  voor de mensheid (van de verborgen Masters) kunnen we begrijpen dat zijn voornaamste doel was Jezus Christus te onttronen, en het Christendom krachteloos te maken. Hij sprak zeer smalend over Jezus van Nazareth. Hij gebruikte daarbij wel veel ‘’God-woorden’’ en zinnen die we kennen uit de Bijbel maar gaf daar een geheel andere interpretatie aan. Alice B. richtte in 1929 de Lucifer Trust op, maar die naam was te duidelijk en werd in 1932 veranderd in Lucis Trust. De bedoeling daarvan was/is een religie onder leiding van Lucifer. Het gebouw van de Lucis Trust bevindt zich in de binnenstad van Manhattan. A.B. overleed in 1949, enkele jaren nadat de VN opgericht was. Zij heeft diepe invloed gehad op de VN, de Lucis Trust heeft een hoge status bij de VN, maar ook door haar geschriften. Ik heb haar boeken een aantal keren op de boekentafels bij de VN zien liggen. Ze heeft tijdens haar leven besloten cursussen georganiseerd voor geselecteerde,‘’leergierige’’ invloedrijke mensen in alle sectoren van de maatschappij. Deze mensen moesten het dan verwerken in hun gebieden. Er is, heel merkwaardig, een grote overeenkomst met de sectoren die Bill Bright van, toen nog, Campus Crusade for Christ en Francis Schaefer van lÁbri de bergen, en Loren Cunningham van Jeugd met een opdracht in 1974 de mind molders noemden. Dat zijn bij deze broeders - de kerk,- het gezin,- onderwijs,- regering met wetgeving,- de media,- kunst en amusement en  sport,- handel, wetenschap en technologie. Het zijn allemaal sectoren in de maatschappij waar vijandige geestelijke machten ook de dienst uit willen maken.
Deze drie mannen begrepen van de Heer, onafhankelijk van elkaar, dat dit ook de gebieden zijn waar de kracht van het evangelie gesproken en getoond moet worden. Geen wonder dat de NewAge beweging zich ook in die sectoren breed heeft gemaakt. Er is veel over Alice Bailey te zeggen, maar dat is hier niet de plek.  Maar een van de gebieden waarop mensen beïnvloed moesten worden is volgens haar het onderwijs. Vanaf kort na de WOII is het onderwijs doel/middel geworden om het Christendom, en vooral de kracht van Jezus Christus zelf, te ondermijnen. En de VN heeft daarbij een ‘’behulpzame’’ rol gespeeld, door richtlijnen te geven voor wat kinderen moeten leren. Er is ook een VN-universiteit opgericht, waarin haar onderwijs op hoog nivo doorgegeven werd.

In de strategie die ze ontwikkelde(n) moet je bij kinderen zo jong mogelijk beginnen en ze daarom zo kort mogelijk blootstellen aan de opvoeding van de ouders. In de godsdienstlessen moeten kinderen, vooral in de ‘’christelijke’’ wereld, en in ontwikkelingslanden, leren dat er naast het christendom nog meer religies zijn, zoals de islam, en het boeddhisme en het hindoeïsme.
En kinderen, moeten ze leren,  zijn boeddhist wanneer ze in China geboren zijn, of hindoe wanneer ze in India geboren zijn, en Christen wanneer ze in de VS of in Europa geboren zijn. Je hoeft dan kinderen niet meer te vertellen dat het Christendom niet de enige weg tot God is, ze pikken zo’n ''boodschap'' daarin uit zichzelf wel op. In de strategie van de Tibetan wordt kinderen vervolgens verteld dat ze zelf niet zo hoeven te denken als hun ouders dat deden, of de dominee, of de onderwijzer, de rabbi, of pastoor, priester. Nee, dat moeten ze zelf bepalen, want EN DIT IS CRUCIAAL GEWEEST IN HET ONDERWIJS OP VEEL SCHOLEN VAN DE LAATSTE 50 JAAR, het kind IS niet de vader/moeder/onderwijzer, dominee/priester enz. Nee, ze zijn zichzelf. En JIJ BENT JE EIGEN AUTORITEIT.  JIJ bepaalt ZELF wat je goed /niet goed vindt, wat  JIJ  wel of niet wil, wat JIJ al of niet doet. En het kind hoeft NIET de normen en waarden van de ouders en de andere autoriteitsfiguren over te nemen. ZE MAKEN/ BEPALEN ZELF HUN EIGEN WAARDEN EN NORMEN.
Dit onderwijs heeft de kinderen in de westerse wereld, maar ook in veel ontwikkelingslanden, gehersenspoeld. Door naïeve leerkrachten, dikwijls met kromme argumenten. Het is ook in veel christelijke scholen doorgedrongen, en in diverse kerkelijke richtingen, met weinig of geen tegengas.
En nu hebben we een bijna uniforme generatie die geen respect meer heeft voor de ouders, onderwijzers, dominee, pastoors , en ook niet voor de andere overheden in hun leven. Voor velen speelt God geen rol meer. Want ze zijn toch hun eigen autoriteit? Een probleem is natuurlijk ook dat velen van diegenen die een zekere autoriteit uit mogen oefenen in hun jeugd door dezelfde hersenspoeling gegaan zijn. Ze hebben dan geen basis om er mee om te gaan, of correcties aan te brengen. En dat zien we in de maatschappij, zie wat ik zei over de sectoren, de mind molders hierboven.  
Er zijn natuurlijk nog wel andere factoren die vernietigend zijn voor kinderen, maar dit is voor zover ik het begrijp, een belangrijke demonische oorzaak geweest waardoor de maatschappij zo fundamenteel onherkenbaar is veranderd. En waarom velen van ons zich afvragen: wat is er toch aan de hand?  Paulus waarschuwt in 1Timotheus 4 ervoor dat er in latere tijden misleidingen van demonen zullen worden geleerd. Ik geloof zelf dat de Tibetan een (hoge) demonische geest was/is. Veel mensen, jong, ouder, oud, hebben onderwijs hierover of ook bevrijding nodig.
In verband hiermee ook hoop ik na de zomer een studiegroep te beginnen over de oproep in Openbaring 18:1-5  om Babylon te verlaten. Vragen daarbij zijn: wat is dan het Babylon dat we moeten verlaten? Wie moeten dat, waarom, wanneer en waar moeten we dan heen? Ik wil die studiegroep bij mij thuis houden, maar de tijd bepalen we met elkaar. Laat het me maar weten wanneer u geïnteresseerd bent, en er in mee wilt doen.
Een andere ontwikkeling die de meesten van ons proberen te volgen is: wat gebeurt er allemaal in het Nabije- en  Midden-Oosten?
Pas geleden vroeg ik aan de Heer welk Bijbelboek ik nu zou lezen. Ik was klaar met het vorige. Ik kreeg de indruk dat Hij zei: Amos. Het is al even geleden dat ik daar mee bezig was.  En het raakte me direct.  Amos, was toen hij profeteerde een onbekende profeet. Hij profeteert tussen 760 en 750 voor Christus, tegen  het noordelijke rijk Israël, eerst over 6 landen die op dit moment van de geschiedenis ook in het centrum van de mondiale ontwikkelingen staan. Over elk van die landen zegt God dat Hij Zijn oordelen over die landen vanwege hun overtredingen niet zal afwenden. De Heer is t.o.v. die zes landen heel consistent. Omdat die landen nog steeds bestaan en ze ook in deze tijd nog/weer? oorlogen met elkaar voeren vroeg ik me af of deze oordelen nog uitgevoerd moeten worden. En zo ja, is dat in deze tijd? Maar Hij spreekt door Amos ook over het noordelijke koninkrijk van Israël zijn toorn uit, als een laatste oproep tot bekering.  Het zijn de onbarmhartige zonden tegen het eigen volk, Israël, en de afgoderij daarbij, waarover God zo boos is dat Hij het gehad heeft met hen. Maar God laat ook het volk Israël niet voor altijd met rust, Hosea 3: 5 zegt :’tot ze terugkeren en de Heer hun God zoeken en David hun koning. Dan zullen ze bevend tot de Heer komen en tot Zijn zegen, in de laatste dagen’’. Dat is een ontroerende belofte voor hen in Zijn volk die Hem zoeken. De oproep tot bekering vinden we ook bij Jesaja, Jeremia en Ezechiël. Bij alle stormen in de wereld blijven wij daardoor opgeroepen worden tot gebed voor Zijn volk, en ook voor de landen er omheen.

God zoekt de volken. Dat is ook het onderwerp van Pieters boek De Volken geroepen. God wil een Verbond met alle volken, nog steeds. En Hij roept ze ertoe op. De volken staan steeds meer in de belangstelling.
In een boek met (echte) verhalen over moslims in Afrika die tot een levend geloof in Jezus de Messias  komen, las ik dat geen enkele moslim zeker weet waar hij na zijn/haar sterven heen gaat. De hoop om hun god toch maar zo te behagen dat ze misschien wel in het paradijs mogen komen kan een aanleiding zijn tot het plegen van zelfmoord. Dat is vreselijk. Ja, natuurlijk voor de slachtoffers, in de eerste plaats. Maar ook voor die wanhopige daders. Deze wetenschap helpt om met bewogenheid voor hen, en al die andere zoekenden, te bidden dat ze Jezus Christus, als De weg tot de Vader, en als hun Redder mogen vinden. En velen vinden Hem, in Afrika maar ook in andere landen in Azië, en in het Verre Oosten. Het is heerlijk, dat volken voor wie Jezus eeuwenlang wel een profeet, maar niet de Messias was, Hem nu, ondanks hun moeite in al die strijd, gaan vinden. God zoekt de volken.

In een (heerlijke) conferentie voor gebedsleiders uit die landen en Europese landen die ik in juli meemaakte  sprak een katholieke man, die met zijn gezin een aantal jaren geleden begon met vasten en bidden voor de noden in de wereld die hij zag. Er kwamen anderen bij, en meer, en meer, en meer. Nu is er een gebedshuis in Europa, waar dag in, dag uit, dag en nacht 10.000 (tien duizend!) mensen komen met vasten en gebed  voor de volken in Europa en verder. Katholieken, protestanten, baptisten en charismatici. Ze zullen niet allemaal de hele dag vasten en bidden, en aanbidden. Maar het gaat door, en door, met grote aantallen. Ook op andere plekken werkt de Heilige Geest  krachtig, en gebeuren nieuwe en wonderlijke dingen. I
In ons land mogen we in geloof doorgaan, opziend naar Jezus, onze Leidsman en Voleinder van het geloof.   


Persoonlijk: ik ben in een andere fase van mijn rouwproces aangekomen. Het besef dat de tijd samen met Pieter echt voorbij is doet (nog steeds) zeer. Maar omdat ik zeker weet dat ik hem later terug zal zien kan ik dat meestal wel aan. En Jezus is, ook in de Heilige Geest, altijd dichtbij. Ook als ik huil, en dat is ook genade. Ik besef wel dat het later wel anders zal zijn.  Maar ik verlang er naar om dan, met Pieter, maar ook met vele anderen,  de Koning te zien en mee te maken.

Er zijn diverse kringen/groepen waarin ik mee doe. In de (kerkelijke) gemeente, op nationaal, internationaal en mondiaal nivo. En het is goed om mee te leven en te bidden voor de ontwikkelingen die ik hier, of eerder, al beschreven heb. Ik ben ook blij met en dankbaar voor onze kinderen en kleinkinderen. En ik heb in de omgeving gelukkig goede vrienden.
Ik heb een auto-ongeluk gehad, dat is onhandig. Ik had zelf niets, maar moet wel een onderzoek ondergaan of ik nog wel kan/mag rijden, dat duurt langer dan me lief is want ik mag in die tijd niet zelf rijden. Maar van diverse lieve buren krijg ik als het nodig is hulp. Gelukkig is het zomer, en dan kom ik met mijn fiets ook wel een eind.  
De naam van de Stichting was, begrepen Pieter en ik, in 1998, niet zo maar een aansprekende naam, het was een opdracht. Voor Pieter is die opdracht klaar, voor mij kennelijk nog niet. Het bestuur van de Stichting Serving the Nations denkt na over de vraag of, en zo ja, hoelang de Stichting nog een taak heeft. Ik zal zelf misschien nog enkele, niet te verre, reizen  maken. Bij uitnodigingen wil ik kunnen zien of ze passen bij de opdracht. Er zijn gelukkig veel meer door de Heer geïnspireerde initiatieven die het land/ landen dienen. Dan mogen wij het Stichtingswerk los gaan laten. We houden jullie bij verdere ontwikkelingen natuurlijk op de hoogte.

De boeken van Pieter zijn bij mij te bestellen, en bij 316europe, of bij Lulu. (Zie vorige brief.) We ervaren de spanningen  in de wereld. God voert  Zijn plan uit. Door vuur heen, ja, en met moeite voor degenen die op aarde wonen. Politieke afspraken geven geen echte vrede en troost. Jezus zelf is onze troost.  Hij geeft ook vrede, en komt met glorie.  Laten we ernaar uitkijken en er naar verlangen!  
Met zegenbede en mijn hartelijke groeten
Helene 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Webdesign and build by Gopublic