​Oost Europa siddert

Auteur: Pieter
Datum: 05-05-2015
Het gebied dat wij ‘Oost-Europa’ noemen en ‘buffer tussen Rusland en het Westen’, heeft een geschiedenis van bijna 200 jaar speelbal te zijn van grootmachten, met hartverscheurend geweld,
collaboratie, corruptie, haat  en pijn. Pieter is aan het lezen in “De schaduw van de grote broer” door Laura Starink. De ondertitel is: “Letten en Russen, Joden en Polen, Duits Kaliningrad, oorlog op Oekraïne”. Het zijn volken die vaak tot op het bot zijn vernederd en gepijnigd, nog eens schril overgedaan door de overweldiging door bolsjewisme en nazidom.
Dit lezend bracht hem drie gebedsconferenties in Centraal Europa in herinnering. De Tsjechische gebedsleiders wilden in 1994, als geestelijk vervolg op de val van de muur, de Centraal-Europese naties  bij elkaar brengen om de pijn te beseffen, de schuld schuld te noemen en wederzijds vergeving te vragen en te schenken. Deze conferentie was hoopgevend. Een tweede conferentie, in 1996, was teleurstellend.  Een vervolgconferentie in zuid Hongarije in 1996 maakte duidelijk: het lukt niet; de pijn was nog te acuut, het wantrouwen zat te diep. Zo werd het vermogen om zich te identificeren met de schuld van de natie, zoals Daniel, Ezra en Nehemia dat deden, geblokkeerd.
Een onverwachte confrontatie tussen gebedsleiders (en van politieke leiders, maar dat wisten we pas achteraf)  uit Roemenië en Hongarije in 2001 werd wonderlijk gezalfd en zelfs door God politiek gebruikt, maar de grote visie was vervlogen.
En nu steekt de ‘grote broer’ Rusland zijn kop op. En de naties in centraal Europa (wie is er niet op vakantie geweest?) sidderen. Negatieve gevoelens als pijn en wantrouwen blijven in de wereld langer hangen dan positieve; de grote fouten als oorlogen, massamoord, deportatie, onderdrukking, discriminatie en nationalisme overtreffen de ‘kleine’ feiten van liefhebben van de vijand en het accepteren van verschillen. De negatieve verhalen liggen voor in de mond; vraag er maar naar. Centraal Europa siddert. Beseft het westen dat? Beseft de EU dat? Beseft de kerk van het westen dat?
Hoe kan God ooit zijn vrederijk stichten, VREDERIJK, dat staat er toch?, als de Gemeente in het westen er zich niet naar uitstrekt en als het de Gemeente in Centraal Europa niet lukt een stad op de berg te zijn in juist deze cruciale dynamieken. God zal zelf het vrederijk stichten, maar de naties en de kerken van die naties, verantwoordelijk houden voor hun gebrek aan betrokkenheid en hun aandeel in elke vorm van nationalisme. Hieraan hebben we ook gedacht tijdens de dodenherdenking.
Sluit de Gemeente de ogen voor de dreiging? Of gaat ze in eigen kring oefenen in liefhebben van de vijand en het accepteren van verschillen?

Webdesign and build by Gopublic