VOORGAANDE NIEUWSBRIEF

Nieuws- en gebedsbrief no. 96                

Lieve Serving the Nations vrienden,  

Dank, opnieuw, voor jullie meeleven en zorg. Je kunt moeilijk peilen of een brief wordt gelezen, maar uit de nauwkeurige reacties op de laatste brief, betreffende de bestemming van de giften, begrepen we dat onze brief ZEER nauwkeurig wordt gelezen! Hartelijk dank voor jullie zorg, mee-leven en gebeden.

We krijgen soms vragen over onze leeftijd, merken ook dat we soms minder energie hebben dan vroeger. Maar tot onze vreugde komen er dan nieuwe uitnodigingen die we begrijpen als komend van de Heer en waar we inspiratie voor krijgen. Alles bij elkaar genoeg voor een bonte brief.

De identiteit van een bedrijf

In februari heeft Pieter vier maal gesproken op een ontbijt van Christenzakenlieden (CBMC) over de identiteit van een bedrijf. Pieter wist dat het concept “corporatieve identiteit”, identiteit van een corporatief persoon zoals natie of stad, ontwikkeld in zijn boek over de volken, ook geldt voor een bedrijf, maar had daar niet eerder zo specifiek over gesproken. Nog voor het begin van de eerste bijeenkomst zei een ondernemer: “Ik heb twee bedrijven; de ene loopt fantastisch, echt met een team spirit; de ander stagneert, zelfs met een rechtszaak, het lijkt wel of de leugen heerst.” Dat was dan gelijk een prachtige illustratie van het concept: deze man benadrukte niet prestatie of winst, maar het functioneren: waar (team-)”spirit” is, is geest, en er is geen levensgeest buiten God om. Maar als leugen heerst, stagneert het leven, wordt leven weggezogen. Het waren intense gesprekken, met gebed, en ieder had er van geleerd. Het aardige was dat er ook twee deskundigen bij waren, die op dit gebied commercieel adviseren, en die waren ook zeer geboeid. Er komt ook een vervolg hierop.

Gebed voor Europa in Kopenhagen

Elk half jaar wordt in de natie die dan voorzitter is van de EU een gebedsbijeenkomst gehouden om voor (heel) Europa te bidden. Helene heeft daar een aantal malen aan deel genomen en per keer bidt ze of ze moet gaan; enkele malen dacht ze achteraf dat (het gebrek aan) diepgang de kosten niet rechtvaardigden. Deze keer zou het in Kopenhagen zijn; drie Nederlanders namen deel… en kwamen dankbaar terug. Het zwaartepunt van deze week lag op de verhouding Scandinavië-Europa: er waren veel bidders uit Noorwegen, Zweden, IJsland, Denemarken en de Faeröer.

Niet alleen was het aantal deelnemers groter dan ooit: 60, uit 18 naties, maar ook waren de tijden van aanbidding zeer gezalfd, en dat is zeer bepalend voor de geestelijke sfeer en voor de gebeden. Voor Helene sprongen de discussies over de geestelijke grondslagen van Europa er uit: is het terecht om wantrouwig te zijn over de toekomst van EU of mogen we positieve ver-wachtingen hebben voor een EU dat gebouwd is op een financieel fundament? Helene vindt optimisme naïef. En zij niet alleen. Maar het onderwerp leidde tot echte smeekgebeden.

Waar alle deelnemers erg door aangeraakt werden was de verder gaande verzoening binnen Europa. In onze vorige brief vertelden we over de houding van de Denen tegenover Duitsland en wat er tussen die twee landen door Gods leiding in de afgelopen jaren was hersteld. Nu gaven de Denen voor een Europees gehoor uitvoerig getuigenis daarvan. In de afgelopen vijftien jaren  hebben  gebedsbewegingen  in  Europa  vergeving  uitgesproken  naar Duitsland, dat daar voorheen zelf om vroeg, vele keren en op veel wijzen. Ook in NL is dat gebeurd. Er is ook uitgesproken, profetisch, dat Duitsland door God is vergeven. En de vraag is gesteld: moeten de omringende naties niet aan Duitsland er vergeving voor vragen dat nog zoveel anti-Duitse gevoelens een rol spelen, waardoor in feite de roeping van Duitsland onderdrukt wordt?

Call2All; hoop voor Europa

Nog iets over Europa. Call2All is een serie continentale consultaties waar christelijke leiders samen komen, internationaal, interconfessioneel, rond de vraag: Hoe staat het met de uitvoering van de Grote Opdracht en hoe kunnen we samenwerken om die Opdracht tot voltooiing te brengen? Op de andere continenten hebben deze consultaties grote vreugde gegeven en hoop gewekt, zo veel visie, zoveel toewijding. Tijdens de voorbereiding voor de Call2All-west Europa kwam de vraag op of de “formule” ook past in Europa, waar het evangelie niet in opmars is, maar wordt afgeschud.

De conferentie was heel stimulerend, maar ook confronterend: nog ruim 500 “volken”, met bijna 200.000.000 mensen hebben geen gemeente of zelfs enkele gelovigen! Steeds minder mensen lezen een  “moeilijk” boek en moet worden gezocht, ook voor landen waar al wel een gemeente is,  naar andere mogelijkheden zoals het vertellen van zorgvuldig gekozen en gecomponeerde verhalen.

Helene droeg bij in de gesprekken over de veranderde opvattingen over huwelijk en gezin. Pieter leidde de workshop ‘Discipling a whole nation’. In het statistisch benaderen van volken gaat het corporatieve aspect schuil onder de kwantitatieve aspecten. In de workshop en in gesprekken met leiders van de conferentie kon hij dit uitwerken: een volk of natie is niet alleen “veel mensen”; het is ook een (corporatieve) vader/ /moeder van haar kinderen (zie uitdrukking “vaderland”), met alle gevoeligheden/problemen van dien!

“Can Europe be saved?”, is geschreven als aanloop naar de Call2All conferentie en benadrukt de geestelijke situatie in Europa; het gaat niet om achterdocht of naïviteit, maar om realisme met een geestelijke antenne.

World Prayer Assembly (WPA)

Van 14-19 mei wordt in Jakarta de tweede World Prayer Assembly gehouden. De eerste vond plaats in Seoul, Korea in 1984, en is zeer  inspi-rerend geweest voor ontstaan en groei van vele gebedsbewegingen over de gehele wereld sindsdien. Ook het oprichten van - Stadsgebed Amsterdam en Stads-/Regiogebed Nederland waren mede - vrucht van die Assembly!

Deze tweede WPA vindt plaats in Indonesië, vanwege de krachtige en voorbeeldige gebedsbeweging in dit land. Het thema is Hand. 13:1-2: de gemeenteleiders komen samen in lofprijzing en gebed, vol verwachting over wat de Heer wil geven aan aanwijzing of opdracht. Na veel gebed hebben we besloten om te gaan, samen, want we willen graag horen wat God wereldwijd doet (de Gemeente is er voor de wereld), mee bidden, leren van andere gebedsbewegingen en mensen ontmoeten in de vele “tracks”. We kijken er naar uit. In de volgende brief horen jullie erover.

Verzoeningsreis Maleisië – Indonesië

De dag nadat we besloten hadden om te gaan, ontvingen we een uitnodiging uit Zuid Afrika om deel te nemen aan een verzoeningsreis. We kennen de afzender heel goed en we konden begrijpen waarom ze ons dat vroeg. Waarover moet er schuld beleden worden? Dit is het verhaal.

Gedurende de VOC-periode zijn duizenden “Maleiers”, burgers en, vooral, politieke gevangenen, gedeporteerd en als slaven te werk gesteld in de VOC-verversings- en handelspost Kaapstad. De twee belangrijkste slaven-exporthavens waren Jakarta en Malakka (Maleisië). Malakka was, vanwege de specerijenhandel en -opslag, de belangrijkste handelsstad van de hele regio. In het begin van de 16e eeuw veroverden Portugezen deze stad op de locale machthebbers, ongeveer 90 jaar later de Hollanders op de Portugezen en begin 19^de eeuw de Engelsen op de Hollanders. Er is nog en heel Nederlands deel in de stad. Het eerste onderwerp van schuld-belijdenis is deze slavenhandel/slavernij.

De import van slaven in Zuid Afrika heeft een navrant aspect. De VOC-regel was dat aan “inboorling-slaven” het evangelie moest worden gebracht en dat die, als ze christen werden, moesten worden vrijgelaten. De slaven op de Kaap, lokale Khoi (“Hottentotten”), waren “slechte slaven” en konden ook nog gemakkelijk vluchten. De ‘’oplossing’’ werd gevonden door slaven uit Indië te importeren; die hadden geen plek om naar toe te vluchten en waren moslim, hadden een religie en hoefden “dus” niet te worden geëvangeliseerd en dus ook niet te worden vrij gelaten; zij werden aangemoedigd hun eigen godsdienst te blijven beoefenen. Deze economi-sche en theologische drogredenen om het evangelie niet te brengen moet een keer in het licht gebracht worden voor de Heer. Het tweede onderwerp van schuldbelijdenis.

De VOC voerden een “verdeel en heers” -beleid: lokale radja’s en sultans in “Indië” werden tegen elkaar uitgespeeld om in de onderlinge oorlogen zo de machtsbasis voor de VOC te versterken. Een politiek en geestelijk leider met veel invloed was Sheikh Yusuf in Makassar, Zuid Celebes. Hij moest door zulk een oorlog uitwijken naar West Java, en werd later, weer door zo’n oorlog, gevangen genomen en gedeporteerd, eerst naar Ceylon, later naar Kaapstad, waar hij op VOC-kosten werd gehuisvest. De VOC trachtte contacten tussen Sheikh Yusuf en de reeds aanwezige slaven te voorkomen. Dat lukte niet en spoedig werd Sheikh Yusuf de geestelijke leider en grondlegger van de Islam in Zuid Afrika. Makassar is een bolwerk van de islam. Na WWII heeft kapitein Westerling er met zeer harde hand “orde op zaken” gesteld; dat is op Celebes beter onthouden dan in onze geschiedenisboeken. Maar het verdeel en heers beleid van de VOC, en het laten prevaleren van economische belangen boven geestelijke waarden moet toch wel het derde onderwerp voor schuldbelijdenis zijn.  We hebben dringend verzocht om voor Makassar ook politieke leiders uit te nodigen; dat is nog een gevoelig punt, een punt van gebed vooral.

De derde slaven-export haven is Jakarta, maar over die haven is nog iets te gedenken. In de loop van 1890-1939(!) heeft Nederland bijna 33.000 Javanen “gecontracteerd” om vijf jaar in Suriname te gaan werken en zo (vanwege de afschaffing van de slavernij) te voorzien in goedkope arbeidskrachten. Deze “contractanten” zijn zeer slecht behandeld. Het perspectief dat ze na vijf jaar konden terug keren bleek voor de meesten een illusie. We hebben het voorrecht iemand die haar familiegeschiedenis hierover kent te hebben leren kennen. Zonder bitterheid kan deze Javaans-Surinaamse vrouw erover vertellen. In Jakarta is dit het vierde punt voor schuldbelijdenis: de ronseling en behandeling van de contractanten.

Voor het Zuid Afrikaanse team is de belangrijkste reden om deze tocht te ondernemen het geestelijk sluiten van de toegang van de Islam in Zuid Afrika en het geestelijk ondersteunen van de evangelisatie onder de  moslims in hun land. De teamleider, die tijdens de WPA de leider van de Geestelijke Oorlogsvoering Track is, heeft de overtuiging dat haar, en onze, generatie de plicht heeft om internationaal onbeleden historische zonden in het licht te brengen, zodat de “eindfase van de wereldzending” kan door zetten. Deze formulering strookt sterk met wat ons als Serving the Nations en VerzoeningsCoalitie al deze jaren voor ogen heeft gestaan: “verzoening der volken ter voorbereiding van de wederkomst van Christus”.

Naar Indonesië zijn er wel grotere en kleinere verzoeningsacties ge-weest. De Nederlandse ambassadeur reisde in 1985 naar de Banda Eilan-den en erkende het uitmoorden van de bevolking daar in de 17^de eeuw. In 2011 reisde de Nederlandse ambassadeur naar het dorp Rawagede op Java en bood excuses aan voor het bloedbad van 1947. Niet op regeringsniveau was de reis door Pieter met Wout Bouwman in 1998, op uitnodiging van de

nationale  Gebedsbeweging van Indonesië:  voor  een   officiële vertegenwoordiging van de kerken en zeven duizend aanwezigen beleden zij de zonden van het koloniale verleden op deze drie onderwerpen: hebzucht: de moorden om het monopolie in de specerijen-handel; falende evangelie verkondiging: de bijbelvertaling werd om com-merciële redenen niet uitgegeven; de jonge kerken bevestigden apartheid en christendom als religie van de blanke; het beleid van verdeel-en-heers: het partij kiezen in regionale oorlogen, het voor trekken van “christelijke” Molukkers en Chinezen.  Pieter en Wout bezochten ook hoog geplaatste Moslimleiders om hierover schuld te belijden; dit leidde toen tot verbeterde verhoudingen tussen Moslims en Christenen.

Voor de export van slaven en politieke gevangenen naar Zuid Afrika en voor de slechte behandeling van de contractanten in Suriname is bij ons weten nog nooit schuld beleden. De uitnodiging door de Zuid-Afrikanen is een bevestiging voor ons dat we zowel aan de WPA als aan deze verzoeningspoging moeten deelnemen.

Boek II,over de stad

Boek II, over de stad, zou al uit moeten zijn.

Pieter heeft zich de laatste maanden aangepakt, heeft contacten gelegd en is bezig een traject uit te zetten die tot een vorm van publicatie moeten leiden.

Om het gesprek op gang te brengen is hij ook actief geworden op linkedin en twitter(!) en heeft hij een Nederlandse en een Engelse theoloog gepraaid om gesprekspartner te zijn.

Samen een fors project. We houden jullie op de hoogte.

24-7Gebed Nederland

De eenheid in de gebedsbeweging van de jaren 90 is er niet meer, maar er wordt wel gebeden, in vele nieuwe vormen. Het 24-7Gebed, in het groeiende aantal Huizen van Gebed, wordt snel volwassen. Het is jong, bewogen en alert op de maatschappelijke situatie. Pieter zit sinds vorig jaar in het bestuur (om de relatie met de oude garde te behouden) en is blij met de samenwerking. Huidige gebedsinitiatieven http://www.24-7Gebed.nl en www.biddenvoornederland.nl/index.php

Dank- en gebedspunten

-           Dank dat de “mars naar Jeruzalem”, die het jaar ervoor voor hevige spanning, grensincidenten en enkele doden leidde, dit jaar minder heftig verliep en zelfs de wereldpers niet heeft bereikt.

-           Dank voor onze relatief goede gezondheid. Helene’s artrose- en oogperikelen zijn stabiel. Dank voor ons gezin, vier sterke echtparen en zeven kleinkinderen, dat is een grote vreugde.

-           Dank ook voor de bevestiging van onze bediening door steeds weer nieuwe uitnodigingen

-           Dank voor Gods voorziening in alle aspecten, en voor de financiële voorziening door jullie. We leven al 28 jaar avontuurlijk, maar in vergelij-king tot drie kwart van de wereld is dat wel zeer welvarend. We loven onze Vader dagelijks om zijn trouw en zorg, mede door jullie!

-           Bid voor een voorspoedige reis. Voor het Drie Slavenhavens Project zijn nog niet alle kontakten rond. Voor de World Prayer Assembly is het meest van belang dat we, met 4 á 5000 deelnemers, Gods gebeden mogen bidden voor Zijn wereldwijde plannen. Bid ook voor onze gezondheid en om voldoende kracht; 16 dagen met twee lange vluchten, tien keer lucht-havendrukte en vijf keer in- en uitpakken is best veel.

(Kabinets-)Crisis

Ons land wordt er weer bij bepaald: politiek en economisch is alles riskant. Vanuit Gods standpunt is het zondermeer ernstig gesteld met “Jonkvrouw Dochter Nederland”: wat heeft God niet in ons land geïnves-teerd, en hoe materialistisch, hoe rigide de scheiding politiek - geloof, hoe hedonistisch en opportunistisch werd het leven en het nationale beleid. Ons gebed is dat we de situatie van ons zelf en van ons land zien vanuit Gods standpunt en inspiratie ontvangen hoe daarover te bidden; niet alleen om voorspoed en vrede, maar vooral om Gods heiligheid en gerechtigheid. Economen zeggen: een economie gebaseerd op schulden kan niet blijven bestaan. Dat zeiden de profeten vroeger ook. En daarom gaf God ons Christus, om persoonlijke en nationale schulden, op onze schuldbelijdenis, te vergeven.

Het leven, persoonlijk en als natie, is riskant, maar niet hopeloos.

We blijven bidden, voor Nederland en voor jullie allen.

Pieter en Helene Bos