VOORGAANDE NIEUWSBRIEF

3/31/2010
Nieuws- en gebedsbrief no. 89

Lieve Serving the Nations vrienden,

Eerst: heel hartelijk dank voor al de lieve kaarten met wensen en zegenbeden rondom Kerst en de jaarwisseling. Ook veel dank voor jullie financiële extra’s! We waren door al deze zorgen bemoedigd, ook om door te gaan in dat nieuwe jaar, dat nu al weer een aardig eind op weg is.
De vorige brief schreven we begin december, kort voordat de klimaatconferentie in Kopenhagen begon. Nu is het kort voor Pasen. Daar tussen was het winter, en wat voor één. Het thema voor de klimaattop was in de aanloop er naar toe subtiel veranderd van “opwarming van de aarde’’ in “verandering van het klimaat’’. Wij kunnen niet inschatten of de doelstellingen voor de klimaatconferentie wel/niet behaald zijn, omdat bij VN-conferenties veel overleg niet bekend gemaakt wordt. Het is goed dat de manipulatie met gegevens in het licht gekomen is. Het is weer een waarschuwing dat het verstandig is gegevens die de VN aan draagt, op welk terrein ook, niet voetstoots te vertrouwen.
Met de winter die volgde zou je haast zeggen dat het een wijze verandering was.

Deze keer de volgende onderwerpen:
- Waaromvragen
- Drie avonden over ‘Jezus komt’
- Christelijke politieke partij in India
- 90 dagen vasten in Sierra Leone, en dan een verbond?
- Bijtanken in Wales; betrokken blijven in Nederland
- Dank- en gebedspunten
- Politiek in onze tijd, Zijn tijd.

Waaromvragen
Wat is er in die drie maanden veel gebeurd. Natuurrampen (waarvan de heftigste niet aan de klimaatverandering toegeschreven kunnen worden), verschuivingen op het politieke toneel, toename van agressieve vervolging van gelovigen. Maar ook lieve vrienden en familieleden die ernstig ziek zijn geworden, anderen die overleden. Hoe verwerken we al die zaken? We horen, en hebben zelf misschien ook, “waaromvragen”. Waarom die rampen? Waarom vervolging van, ziekte en dood bij lieve kinderen van God? Waarom die agressiviteit in omgang tussen mensen, waarom verliezen mensen hun werk en hoe ontwikkelt de toekomst zich?
In mijn stille tijd las ik (Helene) deze afgelopen tijd het evangelie van Johannes met aan het eind het verslag van de laatste periode in het leven van Jezus op aarde. Pilatus vraagt aan Jezus wat hij gedaan heeft, dat het volk en de hogepriesters hem hebben uitgeleverd. Wij, u en ik, zouden waarschijnlijk gedacht hebben: Waarom hebben mijn dienaren mij niet verdedigd om te voorkomen dat ik uitgeleverd zou worden? Maar Jezus antwoordt: “Mijn koningschap hoort niet bij deze wereld. Als mijn koningschap bij deze wereld hoorde, zouden mijn dienaren wel gevochten hebben om te voorkomen dat ik aan de Joden werd uitgeleverd. Maar mijn koninkrijk is niet van hier” (18:33-37). Hij benadert deze wereld vanuit een andere hoek. Ja, hij is koning, maar zijn koninkrijk is “niet van hier’’.
De Heilige Geest geeft dit antwoord aan ons door om ons te bemoedigen. We worden teleurgesteld in verwachtingen en geconfronteerd met zorgelijke ontwikkelingen en met pijn. Maar laten we niet blijven hangen in de denkkaders van deze wereld. Jezus zegt tegen Pilatus: “Ik ben geboren en naar de wereld gekomen om van de waarheid te getuigen, en ieder die de waarheid is toegedaan, luistert naar wat ik zeg” . Ook al zegt de wereld dan, in de persoon van Pilatus: “Wat is waarheid?”, we kunnen leren vanuit dat andere rijk de tuimelende gebeurtenissen te verwerken. Door Gods Woord te lezen en te overdenken komt de Heilige Geest ons te hulp met het perspectief vanuit het Koninkrijk. Heerlijk om Goede Vrijdag te vieren, waar Jezus ook deze weg van anders in de wereld staan, voor ons opende. Index

Drie avonden over ‘Jezus komt’
In januari en februari hebben we onderwijs gegeven over het voorbereid zijn op de komst van Jezus. De nadruk bij het nadenken en bidden over de tweede komst ligt niet op de precieze volgorde, maar of we klaar zijn, voor hoe het ook gebeurt.
En nog belangrijker: het is onverantwoord om als Christen en als Gemeente alleen te leven voor het hier en nu. We hebben, anders dan de dieren, een geschiedenis met een doel en een toekomst om naar toe te werken. Ja toch?
We spraken over
- De rode lijn van de Bijbelse openbaring. Dat is, in deze bedeling, het bereiken en zegenen van de volken. Israel en de Gemeente zijn geroepen om het middel naar dat doel te zijn: volken tot discipelvolken te maken.
- De ontwikkeling daar naar toe. Wat vaak als “eindtijd” wordt aan geduid is in feite de “overgangstijd” naar het vrederijk. Profeten in het O.T., Jezus, Paulus en Johannes in Openbaring, geven samen een duidelijk beeld: God stuurt de geschiedenis. De nadruk bij deze voorzeggingen ligt niet op de precieze volgorde, maar op het belang van klaar te zijn voor hoe het ook gebeurt (dit is een belangrijk verschil, en kan de Gemeente op dit punt tot de noodzakelijke rust brengen).
- Het Vrederijk in de Bijbel. De Bijbel geeft een duidelijk beeld van het Vrederijk: het leven na Jezus terugkomst houdt niet op, maar gaat (“1000 jaar”) door, maar wel “onder een open hemel”, en onder een heilige Koning. Het wordt zodanig beschreven dat we ernaar gaan verlangen en aangespoord worden te bidden “Kom, Heer Jezus, Uw koninkrijk kome”. (De aanduidingen van wat we mogen verwachten bij de profeten, in de Psalmen, bij Jezus en de apostelen met “dan”, “te dien dage’’, ‘’in die tijd”, “daarna”, vergen nauwkeurig lezen om te onderscheiden op welke verschillende perioden in de geschiedenis ze slaan.) Dat Vrederijk gaat vooraf aan de eeuwigheid, “de nieuwe hemel en de nieuwe aarde”.
Onze vriend Bruce Kuhn, een Broadway acteur, declameerde op verschillende momenten relevante gedeelten uit de Schrift, waardoor je de indruk kreeg dat hij er zelf bij geweest was toen ze geprofeteerd werden. De hoorders kwamen uit Lemmer en Vlissingen en vele plaatsen er tussen! Index

Christelijke politieke partij in India
Vorig jaar juli kregen we een e-mail (als gebedspunt in de vorige brief al vermeld): “Ik ben een voorganger en leider van een denominatie in India. God heeft mij opgedragen, tegen mijn principe, maar bij herhaling, een christelijke politieke partij op te richten; ik heb uw boek gelezen; wanneer kunt u komen?” We krijgen wel vaker uitnodigingen of hulpvragen, en ook als die onverhuld om geld gaan, we antwoorden wel altijd. Maar deze e-mail was bijzonder. Pieter antwoordde: vertel eens wie u bent en begin maar met uw vragen te stellen, dan zullen we wel zien waar dat toe leidt.
Er volgde een intensieve correspondentie. Hij vroeg op een bepaald moment om het concept van het oprichtingsdocument te voorzien van commentaar. Hoe drastisch durf je te zijn als je vindt dat het, volgens Nederlandse ogen en theologische opvattingen, eigenlijk nogal rammelt? Met heel veel rood en blauw ging het concept terug. Na vijf dagen kwam het antwoord: “Nu weet ik dat ik een vriend in Europa heb!”
Begin januari is deze man, met zijn vrouw, vijf dagen op bezoek geweest (“Dit is mijn eerste stap in de sneeuw… de sneeuw is koud”). Hij is een ingenieur, werkte bij Tata, en plantte vele gemeenten (rond 800, van elk tenminste een 100 leden, de denominatie waaraan hij leiding geeft). Daarnaast stichtten hij en zijn vrouw, arts, “healing rooms” in India, rond 1000, vooral in slums. Indrukwekkend; hij is goed genetwerkt. Er zijn wel een paar christelijke politieke partijen, maar hun programma’s zijn vooral gericht op bescherming van en gelijke rechten voor Christenen. Onze broeder heeft juist visie voor de maatschappijveranderende kracht van het evangelie (de visie van Kuyper en Schaefer). Hij gelooft dat zijn partij (op termijn) grote invloed kan gaan uitoefenen. Het aantal Christenen in India is veel groter dan we in de media lezen, en het groeit steeds. De hindoes en moslims zijn daar beducht voor (en boos over), en dat is een van de redenen voor de niet zelden heftige vervolging.
Helene had afspraken gemaakt met het partijbureau van de CU (die ook christelijke politieke partijen in de derde wereld adviseert) en ook bezochten we het bureau van de Tweede Kamer. Onze Indiase vrienden waren “boven verwachting” tevreden over het bezoek. Ze zijn nu een reis voor Pieter aan het voorbereiden. De bedoeling is dat hij in vier grote steden in het zuidoosten, waar de meeste Christenen wonen, zal spreken tot geestelijke leiders over de verhouding kerk-staat en God-staat over hoe
de Gemeente geestelijk verantwoordelijk is voor haar stad/natie. Bij een eventuele tweede reis willen ze dat Helene meekomt. Dit wordt een avontuurlijke tocht, waar ook gebed voor nodig is.
Onze gasten uit India vroegen of Serving the Nations zelf de reis naar Chennai kan bekostigen; het interne vliegen en de verfblijfkosten worden dan door de jonge partij gedragen. We hebben in geloof gezegd dat we dat voor de eerste reis wel willen doen. Index

90 dagen vasten in Sierra Leone, en dan een verbond?
Vorig jaar in New York ontmoette Helene, in de gebedsconferentie voor de VN, een gebedsleidster uit Sierra Leone die vertelde dat haar presi-dent zijn natie had opgedragen aan God. Helene zei tegen haar: dan moet u kennis maken met mijn man (die morgen komt), want dit onderwerp ligt erg op zijn hart. Dat gebeurde. Om een lang verhaal kort te maken, een e-mail correspondentie volgde met als resultaat het verzoek aan Pieter: “Wil je een brief schrijven aan de President waarin je uitlegt hoe geestelijk belangrijk zulk een “opdragen” volgens jou is en waarom, zo mogelijk, een verbondsluiting een goede vervolgstap is. En dat je beschikbaar bent om dat toe te lichten (en een soortgelijke brief aan mij, waarmee ik politieke en geestelijke leiders kan voorbereiden op zo’n proces)”.

Voorgangers in Kono: We hebben dit geweten maar nog uitgesteld. Laten we nu onze eigen programma’s stoppen en een stadsprogramma starten.

Pas bij aankomst werd aan Pieter langzaam het wonderlijke van de situatie duidelijk: --de christelijke president roept, zoals gebeurde in 2009, ook dit jaar de natie op tot een 90-dagen vast, 20/4-19/7. Hij stuurt een team, waarin Pieter, het land in om de natie daarop voor te bereiden; --in Sierra Leone mag, hóórt zelfs, het geestelijke in het publieke en politieke leven; ook Islamitische overheidspersonen ondersteunen dit van harte en wilden gretig dat het team voor hen zou bidden; --de natie heeft een gezond familieleven en weinig aids (heel bijzonder in Afrika!). Het is heel arm, maar had aan Haïti toch $ 100.000 geschonken om “uit het armoedepatroon’’ te stappen; --de eenheid onder geestelijke leiders is groeiende en de openheid voor Pieter’s onderwijs was groot; --ook hoofdstad Freetown is, vrij recent, aan God opgedragen; --de gedachte van een proces naar een verbondssluiting als natie met God werd heel open ontvangen; de laatste vergadering was een strategieoverleg over concrete stappen daar naar toe: is Sierra Leone Gods volgende “proefpolder” in Afrika?

Stadsbestuur met een Mohammedaanse burgemeester, tijdens een voor ons snel bijeengeroepen vergadering, die getuigt van vier gebedsverhoringen op stadsschaal sinds, en vanwege, het vasten in 2009!

In totaal reisde dat team (zes mensen) 1400 km door het land; in een jeep door de tropen, 20-100 km per uur, geen kleine ervaring. Pieter sprak met de president en met drie ministers en in acht steden met burgemeesters en chiefs en met geestelijke leiders. Eén moslim wethouder vroeg hoe je op christelijke wijze moet vasten, “want dat is misschien niet het zelfde als Ramadan”. Pieter kon aansluiten bij het feit dat de president het land heeft opgedragen aan God. De kern van “opdragen aan” komt neer op onderwerping (gehoorzaamheid). Het woord Islam betekent “onderwerping”. Daarin kon de president optreden namens Christenen en Islamieten. Maar de God van de Bijbel nodigt uit tot verbond, want hij is een God van relatie; dan is het niet een zaak van hopen op een goede behandeling, maar God verbindt zich te zorgen voor zijn verbondspartner. Aan de voorgangers heeft Pieter benadrukt dat het voor de Gemeente aankomt op drie dingen: 1. heiligheid in de Gemeente, 2. hartelijke eenheid en 3. Gods visie op de natie. De Gemeente is er niet (in de eerste plaats) voor zich zelf of de gelovigen, maar voor haar stad/natie. Alleen zo’n Gemeente kan valse tolerantie weerstaan.

Dit stamhoofd (midden) getuigt in de vergadering van stamhoofden hoe hij van Moslim Christen werd; alle aanwezigen, ook de moslims applaudiseerden.

Deze reis was een bijzondere ervaring. Pieter mocht met de presidentiele zegen en opdracht, een boodschap tot het land brengen. In het onderwijs, ook over schuldbelijden, en over vasten voor het land, kon hij het concept “verbond sluiten als natie met God” voorleggen aan leiders. Hiermee is Sierra Leone niet alleen ver voor op Europa, maar zelfs ver voor in Afrika. Dat te horen is voor de Sierra Leoneans, met nog de wonden van de burgeroorlog 1991-2001 vers in het geheugen, heerlijk om te horen; in radio- en tv interviews moest Pieter dat uitdrukkelijk herhalen. Dat was alle gemiste comfort wel waard. We houden jullie op de hoogte!

Afscheid nemen
Nadat in oktober 2008 Helene’s vader was overleden kreeg in de zomer van 2009 zijn tweede vrouw (die we ook al jaren moeder noemen) twee maal een beroerte. Ze is nu voorgoed opgenomen in een verpleegtehuis. Hun appartement moest daarom worden ontruimd. Helene werd gevraagd daarbij het voortouw te nemen. Door Pieter’s reis naar Sierra Leone, met alle (soms ingewikkelde) voorbereiding daarvoor, en zijn afwezigheid in de dagelijkse zaken kwam er ook heel veel op haar terecht. Er is in een uitstekende sfeer goed samengewerkt, maar het ontruimen was veel werk, zowel organisatorisch als lichamelijk. Er kwamen ook veel herinneringen boven, en de emotionele kant daarvan maakte het voor hen allen ook een soort rouwproces. Lezers die van onze generatie zijn zullen dit wel herkennen. Er wordt een levensperiode in je leven afgesloten. Dit werd voor Helene nog versterkt doordat in die laatste week ook Helene’s laatste tante overleed. Zo werd het meer afscheid nemen dan voorzien. Ze was door alles bij elkaar behoorlijk moe. Index

Bijtanken in Wales; betrokken blijven in Nederland
Begin mei hopen we een week in een retraitecentrum in Wales te zijn; in Timisoara ontmoetten we de vrouw van het leidersechtpaar; wat zij vertelde maakte ons verlangend om er heen te gaan. We zijn uitgenodigd voor de Walesgebedsleidersdag, maar we gaan vooral om “bij te tanken’’.
De gebedsbeweging in Nederland is niet sterk (meer), maar er zijn ook hoopvolle ontwikkelingen Bij diverse aangrijpingspunten proberen we aanwezig te zijn om te proeven wat God op dit gebied doet. We zijn benieuwd wat ons aandeel nog mag zijn in enkele nieuwe ontwikkelingen. Index

Dank- en gebedspunten - Dank voor de zalving op de lessen “Jezus komt”, en dat mensen erdoor geïnspireerd werden.
- Dank en bid ook voor de natie Sierra Leone. Het geestelijk kapitaal is groot, maar niets is automatisch in geestelijke zaken. De leiders hopen dat hun land “Gods volgende proefproject in Afrika” mag zijn De wonderlijke openheid rechtvaardigt hoge verwachtingen.
- Dank dat Pieter behouden is teruggekeerd uit Sierra Leone. Fysiek was het zwaar. Voor Helene waren die 17 dagen, ook door het ontruimen, zwaarder dan anders. Maar de Vader heeft wel voorzien en gezorgd.
- Dank voor de contacten met de Indiase voorganger/politicus. Bidt om Gods leiding in dit project, dat het tot zegen voor dat onmetelijke land zal zijn. Bidt voor Pieter´s onderwijs en de samenwerking met de CU hierin.
- Helene wil graag, wanneer alles wat rustiger wordt, haar studie over wat de Bijbel zegt over de Islam, opnieuw schrijven. En verder wil ze een aantal lezingen klaarmaken voor de website. Graag gebed daarvoor. Index

Politiek in onze tijd, Zijn tijd
In Nederland komt er, na de kabinetscrisis, een “felle campagne”. Politici profileren zich of trekken zich terug, en is “God” nog ver te zoeken in het openbare debat. In Sierra Leone heeft de president zijn natie aan God opgedragen en staan politici, christenen en moslims(!), daarin pal achter hem. In Ghana riep de president op 14 maart j.l. op “to make God the Supreme Ruler of Ghana for His continuous blessings”. Toen God zei: “Loof de Heer, alle gij volken”, bedoelde Hij: “Probeer niet God buiten te sluiten of gecontroleerd toe te laten, maar zet jullie hart er op Mij uitdrukkelijk en nationaal te erkennen en te loven”. Paulus zegt, 1Cor 1:27, dat God met wat in de ogen van de wereld dwaas is de wijzen zal beschamen; in Afrika zeggen we soms, dat God “the wise and the white” (de wijzen en de blanken) zal beschamen door wat er in Afrika gebeurt: wat is eigenlijk een “ontwikkelingsland”? Blijf bidden voor deze naties.
En dank voor jullie gebeden voor ons.

Pieter en Helene

^ top]