VOORGAANDE NIEUWSBRIEF

7/16/2007
Lieve Serving the Nations vrienden,

We hebben juist Habakuk uit en lezen nu Zacharia. De Heer zegt tegen Habakuk dat er een machtig leger aankomt en dat Hij dat alles verwoestende leger zelf oproept. In Zacharia 1 wordt gerapporteerd dat de aarde in volkomen rust is, terwijl Jeruzalem en Sion lijden. Dan zegt God: “Ik ben voor Jeruzalem en voor Sion in grote ijver ontbrand….” Het is de Heer zelf die de rust wegneemt... om verlossing te bewerken voor Zijn volk. Wanneer ook in onze tijd de hele wereld ‘’vrede, rust’’ wil, ongeacht hoe het met Jeruzalem en Sion gaat, dan zal Hij ook in onze tijd onrust in de wereld brengen om Zijn plan met Jeruzalem en Sion te volvoeren. Zullen we blijven bidden voor verlossing van Jeruzalem... “ook al zal de vijgeboom niet bloeien…”?
We bedanken jullie hartelijk voor jullie gebeden, bijdragen en mee leven. Die zijn echt ondersteunend. De afgelopen maanden, vooral juni, waren zo vol, ook van Gods leiding en bevestiging, dat deze brief naar de vakantie is opgeschoven. Als deze brief jullie bereikt in jullie vakantie (na de reis naar Gabon hopen wij ook te gaan!), mis dan niet de getuigenissen van jullie gebedsverhoringen.

Internationaal lesgeven.
In april gaf Pieter twee maal een week les bij JmeO, in Almaty, Kazahkstan en in Amsterdam, over Gods plan met de volken. In totaal zaten er 16 nationaliteiten onder zijn gehoor! Oeygoeren vroegen Pieter over de identiteit van hun volk, Kazahkse voorgangers over strategisch gebed; een zendingsleider die Pieter’s boek had gelezen vloog over uit de VS; een Canadese zakenman ontving nieuwe inspiratie; een Duitse vroeg om een gebed met de ‘’vaderlijke zegen’’ en Indièrs nodigden hem uit. Het waren twee rijke, volle weken, leerzaam ook voor ons en bevestigend voor de weg waarop de Heer ons heeft gezet.

Internationaal bezoek.
Drie Duitse zakenlieden met een hart voor koninkrijksprincipes en Langton Gatsi, een apostolische internationale gebedsleider uit Zimbabwe, ontmoetten elkaar bij ons in Almere. Door Helene’s gave van netwerken mochten we hen met elkaar in contact brengen. In Afrika zijn geweldige rijkdommen, maar de werkethiek en de zegen ontbreken dikwijls om het continent er door op te tillen. Maar de laatste jaren staan bankiers, boeren en mijnkundigen op, Afrikanen, die Gods inspiratie ontvangen en toepassen in hun beroep, en met zegen. Deze Europese zakenlieden willen investeren daar waar God voor hen uit gaat. Het was een leerzame ontmoeting, voor alle partijen, ook voor ons als gastechtpaar.
Vorige week logeerde een Australisch echtpaar vier dagen bij ons, voorgangers van een groeiende immigrantengemeente in Melbourne. Hij is Griek van geboorte en heeft een diep verlangen Griekenland nieuw met het Evangelie te bereiken, en het land bevrijd te zien worden uit de traditionele greep van de Orthodoxe Kerk, en (de kerk van) Europa uit de greep van het griekse denken. Helene’s artikel ‘Europa, waarom die naam?’ werd hem toegestuurd op een moment en manier die hij ervoer als van de Heer, en hij belde Helene op uit Australië (reeds in vijf talen vertaald). Hij was toen al van plan naar Griekenland te gaan, hoewel hij nog geen contacten had. Helene bracht hem in contact met een Griekse gebedsleidster, een krachtige en visionaire vrouw die weer een deur voor hem kon openen naar evange-lische en pinkstervoorgangers. Dat contact is nu al drie bezoeken lang de “basis” in zijn geboorteland. In mei-juni dit jaar heeft hij met een team, voorgangers en voorbidders, in 24 Griekse steden gebeden en bijzondere gebedsver-horingen meegemaakt. Er groeit een netwerk van gemeenten en voorbid-ders, waaronder ook gelovigen in de Grieks-orthodoxe kerk, die de visie omarmd hebben. Bidt u mee?
Dankbaar kwamen ze nu kennis maken en verslag uitbrengen. Het is een voorrecht om door simpel “netwerken” te mogen dienen!

Verzoening naar Indianen en Afro-Amerikanen.
Van alle pogingen tot vestiging was de Engelse expeditie in 1607 naar het huidige Jamestown, Virginia, de eerste die leidde tot permanente vestiging van Europeanen in Noord Amerika. Bij hun opdracht behoorde ook het zendingsbevel. Daarom wordt die gebeurtenis door velen gezien als HET begin van het “Christelijke Amerika”, en door hen aangegrepen als reden tot vieren, op allerlei manieren. Andere Amerikanen proberen juist die christelijke wortels te verhullen. Ook voelen bepaalde groepen in de VS zich schuldig over wat ‘’Christenen’’ aangericht hebben, o.a. met hun “in-vasie” in het land en de vreselijke behandeling van de Indianen, de “First Nations”. Het stelselmatige slijten van sterke drank aan de Indianen door de Hollanders werd de oorzaak van het desastreuze drankmisbruik onder alle (ruim 700) stammen! Ook hebben Hollanders meegeholpen met het bijna uitmoorden van een stam (op de plek die nu Ground Zero is!). In 1619 werden, ook in Jamestown, de eerste Afrikanen aangevoerd en ver-kocht, door Hollanders. Daarmee werd in feite de slavernij (die daar nog niet bestond) geïntroduceerd. In de jaren erna hebben de Hollanders veel meer Afrikanen “geleverd”.
Een nazaat van een 17de eeuwse plantagehouder en slaveneigenaar uit de omgeving van Jamestown, nu voorganger van een gemeente, had al jaren een diep verlangen om voor zijn voorouders schuld te belijden. Hij nam het initiatief tot een conferentie, “Unite America”, met vertegenwoor-digers van Native Americans (Indianen), van Afro-Amerikanen, van Joden en Euro-Amerikanen.
In de week ervoor vond er een verzoeningsconferentie plaats tussen oostelijke en westelijke Indianenstammen, waarbij ook vertegenwoordigers van noordelijke en zuidelijke stammen aanwezig waren. Dit waren allen Christenen! De “Grand Chief” van alle noordelijke (Canadese) stammen, en andere “Chiefs” gaven onderwijs. Over de waarde van het land, de bezoe-deling, de reiniging en de genezing ervan. Over de oude poorten, de aloude ingangen, (n.a.v. Ps. 24), de ‘’bestemde tijd’’ (Hab. 2:3). En over wat zij geloven dat de Heer nog wil met de “’eerstgeborenen van het land”. Een steeds terugkerend begrip was “protocol”: hoe bewijs je eerbetoon aan de oudsten in de gemeenschap, aan rouwenden, aan leidinggevenden, aan de gastheer wanneer je op zijn terrein komt?
De Indianen hebben een diep besef dat de hele schepping van de Creator, de Grote Geest, is, en dus heilig is. Lang voordat de Europeanen kwamen noemden zij de Schepper in vele krachtige liederen ’Jah Weh” (!). Wanneer andere stammen (of mensen van een ander continent) op hun gebied komen, hoort dat samen te gaan met rituelen van eerbetoon, van erkenning, met geschenken geven en vragen binnen te mogen komen. De manier waarop blanken hun gebied binnen drongen (op enkele gunstige uitzonderingen na) kon haast niet grover en kwetsender zijn. Dat is een grote pijn gebleven, ook omdat aanvankelijk de Engelsen en later de VS-regering de Indianen niet als de eerste bewoners hebben erkend, aan wie door de Schepper de verantwoordelijkheid voor dat gebied was toegekend. Integendeel, de Natives werden verachtelijk “wilden’’ genoemd!
De Nederlandse delegatie, namens de “Verzoenings Coalitie Nederland”, bestond uit Wout Bouwman en Aafke Stoppels van de stichting Boete en verzoening” en Helene Bos. Zij deden tijdens beide conferenties een schuldbelijdenis (in overleg met andere delen van de gebedsbeweging in ons land), naar de Native Americans en naar de Afro-Americans (zie voor de “Apology” die is uitgesproken). Zij boden, zowel aan de Indianen als aan de Afro-Amerikanen, een Rembrandtbijbel aan (deze werd ook in 1607 geboren en) “dat was eigenlijk het enige wat we hadden moeten meebrengen: het woord van God”.
Onze schuldbelijdenis werd bijzonder gewaardeerd. Veel mensen kwamen naar ons toe om te zeggen hoeveel het hun gedaan had.

Afrika: Kameroen.
Pieter gaf (zonder Helene dus) les in Kameroen, op een kleine con-ferentie in Douala en op een grote vergadering in de hoofdstad Yaounde. Of hij alstublieft terug komt. Een maand van te voren kregen we opeens bericht van een dreigende splitsing en ernstige ongeregeldheden rond de gastheer. Dit bleek gelukkig een vals gerucht (niet zonder invloed op de opkomst). Na terugkomst hoorden we dat door de rivaliserende factie (stam!) de hele kerk was leeg gehaald.
Dat geeft ook een beeld van Afrika weer: behoefte aan en openheid voor goed onderwijs, in een situatie van instabiliteit en armoede. Daarvoor bestaat geen standaardoplossing. Er is een hardnekkige strijd om Afrika. Ons gebed is dat we steeds geestelijk reageren.

Afrika: Verzoeningsconferentie in Libreville, Gabon.
Het Verzoeningsproces Europa-Afrika houdt dit jaar haar conferentie in Franstalig Afrika, en wel in Libreville, Gabon. Pieter zal Nederland vertegenwoordigen. Ons gebed is dat de Afrikanen op zullen zien naar God en niet naar het Westen voor geld en hulp, iets dat vele Afrikanen steeds duidelijker uitspreken. Maar wat heel erg nodig is is samenwerking!
Een principe van verzoening tussen landen is dat je, omdat je door schuld en lijden aan elkaar verbonden bent, je ook in de toekomst door vergeving en meeleven aan elkaar verbonden blijft (!) door samenwerking, en ook door investering van kennis en ervaring, b.v. door de Afrikaanse landen te helpen zelf hun grondstoffen en halfproducten te verwerken tot eindproducten. Je voelt je heel machteloos als je wel schuld noemt wat schuld is (op zich essentieel), maar deze stap niet kunt nemen. De vraag om samenwerking is groot en de verwachting ervan terecht en hoog, maar de aarzeling van westerse zijde is zo mogelijk nog groter.
Daar komt bij dat de Franstalige landen in Afrika gemiddeld veel armer en chaotischer zijn dan de Engelstalige; de Engelsen lieten een meer geordende bestuursstructuur achter en het Franse postkoloniale beleid was in feite ook neokolonialistisch, zowel in economisch als in militair opzicht. Met andere woorden: de conferentie vorig jaar in Harare, Zimbabwe, voor Engelstalig Afrika, was “gemakkelijker”, met minder gevoeligheden, dan deze komende conferentie in Gabon. Zie ook ons artikel: EUROPE - AFRICA; Neo-Imperialism
De Europese vertegenwoordigers probeerden aanvankelijk om regeringen en zakenlieden in het proces te betrekken, maar we hebben gemerkt hoe moeizaam dat gaat. Dat is ontmoedigend. Willen jullie bidden voor de juiste houding onder de Europeanen, voor openheid voor Gods weg en voor volharding daarin, en voor de juiste vertegenwoordigers van de Franstalige geestelijke en politieke leiders?

Brussel.
We zijn al vaak in Brussel geweest, meestal om te bidden, soms om les te geven of te netwerken. Eind juni deden we mee aan de jaarlijkse gebedsmars. Daaraan deed onder andere het project “Serve the City” mee waar onze zoon Rogier zeer bij betrokken is! Dat was al lang geleden dat we ergens samen voor stonden. Wat een zegen.
Er is, evenals in Nederland, ook stagnatie in de Europese gebeds-beweging. Niet zonder beweging maar, voor zover wij kunnen zien, zonder veel synergie. Op Europees niveau tekenen zich twee nieuwe initiatieven af, wel beide met een accent op de EU, maar ook een beetje onbesuisd en zonder verlangen naar eenheid. We merken bij ons zelf het gevaar van cynisme of een houding van afwachten, omdat we hebben meegemaakt dat veel in het vlees wordt geprobeerd. Bidt dat we wel openblijven voor wat de Heer aanreikt. Brussel en de EU hebben strategisch (geïnspireerd!) gebed nodig. Wat zijn de “Habakuks” voor Europa?

Gebed IN de VN.
Ook de VN heeft strategisch gebed nodig. De organisatie heeft een bedenkelijk fundament en een nog bedenkelijker praktijk (zie de diverse artikelen in de groep UN (related) conferences, ondeer Society). Wil de Heer toch deze organisatie nog voor Zijn doeleinden gebruiken, zoals Hij in de tijd van Habakuk de Chaldeeën gebruikte voor Zijn doeleinden? Hoe wil de Heer de Christenen die er werken, en weten dat ze daar moeten zijn, gebruiken? In september zal er een gebedsconferentie zijn in het gebouw van de VN. Dat is toch wonderlijk. Helene gaat erheen.

Serving the Nations intern.
We hebben een druk seizoen achter de rug. We zijn dankbaar voor de vele contacten en lesmogelijkheden. Het netwerken hoort bij onze leeftijd en ervaring: niet de organisatorische relaties maar de vertrouwens-relaties gaan een grotere rol spelen. Dat is genade. Lange telefoongesprek-ken, gesprekken met mensen die zomaar komen, het niet doorgaan van een reis (Roemenië) of van afspraken, het werken aan een artikel dat veel meer tijd neemt dan verwacht, dat hoort er allemaal bij.
Eind juni hadden we een “klankbord”vergadering, om de eerste drie hoofdstukken van Pieter’s boek deel II te bespreken: een boeiend gesprek dat hiaten en denksprongen aan het licht bracht, en opbouwende kritiek en verbaasde instemming. Tot half juli werkte de stagiaire bij ons tot weder-zijdse tevredenheid en ook tot wederzijds profijt. In een literatuur-onderzoek vergeleek ze onze aanpak van verzoening met de aanpak in de “ethische rand” van haar vak, conflictoplossing. Ze vergeleek ook de VN Millennium Doelstellingen met de praktijk van de MichaCampagne.
Vrienden/vriendinnen verzorgden voor ons een StN-vriendenavond en wel in Nieuwegein, Miiddelburg en Assen. We genoten er bijzonder van; de aanwezigen ook, was onze indruk. In September vindt er een plaats in Maassluis; in November in Oud-Beijerland! U mag ons bellen!

Dank en gebedspunten.
- Dank voor de StN-vriendenavonden en de vriendschappen.
- Dank voor onze vrijwillige medewerkers, o.a. voor de nieuwe boekhoudster.
- Blijf alstublieft bidden tegen de artrose bij Helene; de overlast en de pijn zijn de laatste tijd toegenomen. Misschien moeten we wel verhuizen.
- Dank de Heer voor de visie die Hij aan de Griekse voorganger heeft gegeven en die ook in Hellas door anderen opgepakt is.
- Bid voor Helene als ze thuis is en voor Pieter als hij in Gabon is voor de Europa-Afrika verzoeningsconferentie.
- Dank de Heer voor de financiële voorziening. Dank voor het precies op tijd binnen komen van de reisgiften. Wilt u bidden voor volgende reizen!
- Bidt voor de gebedsconferentie in (!) de VN in New York, begin september en Helene’s inhoudelijke voorbereiding daarvoor.
- Bidt dat we tijdens de vakantie goed kunnen ontspannen en van elkaar en de natuur kunnen genieten.

Tenslotte:
God zal de rust in de wereld weg nemen omdat Hij verlossing gaat bewerken voor zijn volk. Er is onrust op veel fronten. Onze hoop op vrede ligt niet in organisaties of theorieën, maar in de Vredevorst die komt. God zal de wereldgeschiedenis door ernstige tijden leiden naar het vrederijk. Zijn we niet, wij en u, in iets heel spannends betrokken?

^ top]