VOORGAANDE NIEUWSBRIEF

12/15/2004
Nieuws- en gebedsbrief no. 68

Lieve Serving the Nations vrienden,

"...een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven..."
Met vreugde over die allesbeslissende wending in de menselijke geschiedenis (Jes. 9:5-6) schrijven we deze nieuwsbrief.
We zijn bemoedigd doordat er diverse lezers bijgekomen zijn, die kennelijk belangstelling hebben voor ons werk. Ook verrassend waren de "reis- en autogiften." Dank u voor uw vertrouwen en meeleven!
We willen in deze brief vooral over drie onderwerpen schrijven die allemaal met verzoening te maken hebben. De basis voor het "herstel van alle dingen" en elke vorm van verzoening is het offer van Jezus Christus aan het kruis. De komst van Jezus in het vlees is het begin van dat geweldige proces, ook van uw en onze verzoening, en van de verzoening tussen volken, waarvan we in onze tijd getuige zijn.
"...en de heerschappij rust op Zijn schouder...."

Verzoening: Vergeving voor de schuld van slavenhandel.
In het begin van de 17e eeuw brachten Hollandse (!) schepen Afri-kanen als slaven naar wat nu de VS zijn. Sinds 1986 zijn we steeds weer bepaald bij het diepe lijden dat door de slavenhandel en de slavernij is veroorzaakt. Om die reden deed Pieter mee met een expeditie in de VS. Hij liep in Charleston en Richmond in totaal 35 km in ketenen, en met een juk, zoals de slaven liepen die als handelswaar werden afgeleverd en verkocht. Dit was geen demonstratie of toneelspel, maar bedoeld om de ontkenning, die het onrecht zolang verdoezelde, te doorbreken en de schuld te belijden. Steeds liepen 5 blanken uit het team in ketenen, met er voor en er achter een Afro-Amerikaan.
In Charlestown was de belangstelling gering. Die stad vindt het moeilijk haar verleden onder ogen te zien. Een zwarte dame van 84, die in de 60er jaren ook mee had gelopen in de marsen van Martin Luther King, liep het gehele stuk. Ze zei: "Dit is eigenlijk pas het eerste echte vervolg op de marsen toen."
In Richmond werd de "Slave trail" gelopen, de route vanaf de los-plaats naar de slavenmarkt en, net als toen, s'nachts; beklemmend. Pieter was gevraagd om namens Europa een verklaring af te leggen. Toen hij knielde en nauwkeurig de schuldige feiten van Europa noemde en wilde zeggen: "Wilt u alstublieft..." kon hij het woord 'vergeven' niet over zijn lippen krijgen, zo oppervlakkig en pathetisch kwam het hem voor; hij blokkeerde en huilde vreselijk. Twee Afro-Amerikanen uit de omstanders snelden toe, grepen de microfoonen riepen: "Ik had nooit gedacht door een blanke te worden ontroerd, dat ik zelfs maar zou over-wegen te ver-geven, maar nu wil ik vergeven; vandaag wil ik graag vergeven."
Die tocht eindigde bij de voormalige slavenbegraafplaats. Daar moest een blanke jongen van 14, ook in ketenen, opeens erg huilen. In de latere jaren werden namelijk met name jonge slaven verhandeld, die waren sterker en gedweeër. En er drong iets van hun lijden tot hem door.
De volgende morgen, na een tocht met KKK-type demonstranten aan de overkant van de weg, eindigden we op die zelfde plaats en kwam de, zwarte, Loco - burgemeester ons in tranen bedanken. Ook waren er twee "Black Moslem" echtparen (Afro-Amerikanen die zich, verbitterd over discriminatie, tot de Islam hebben gewend om daarin hun identiteit te vinden en daarvan hun herstel te verwachten). Ze waren er de vorige avond ook al en opnieuw zeer ontroerd. We hebben hen en de Loco-burgemeester de voeten mogen wassen.
De volgende dag, aan de Jamesrivier, de plaats waar in 1609 een Hollands schip voor het eerst slaven in N.-Amerika verkocht, "ontstond" spontaan, geïnspireerd, de volgende profetische handeling: "Mr. Holland" (Pieter) stond op de rand van het water, als kwam hij juist uit het schip. Hij beleed schuld en vroeg niet alleen vergeving voor het als slaven aan land brengen van Afrikanen, maar hij bad ook om Gods bescherming en zegen over hen en voor hun bestemming in dit nieuwe continent. Vóór hem, tegen de helling op, stonden alle acht Afro-Amerikanen van het team. Bovenaan stond "Mr. Engeland," die daarop als "vroege kolonist" vergeving vroeg voor het kopen van zwarte mensen en hen nu welkom heette in het continent, en wel tot de bestemming die God daar voor hen heeft. De Heer gaf ons de woorden. De zwarte mensen juichten en dansten. En toen waren er opeens vier arenden in de lucht, vlak boven ons, majesteitelijk zwevend, iets zeldzaams! Is dat niet wonderlijk?
"...en men noemt hem Wonderbare Raadsman..."

Verzoening: tussen continenten?
We hebben al eerder de beruchte "Berlijn - Congo Conferentie" (1884-'85) genoemd, waarin veertien blanke naties, w.o. Nederland, onderling het continent Afrika verdeelden, zonder één Afrikaan aan tafel. De gevolgen waren vreselijk en duren tot op vandaag voort: --het bloed-vergieten en bedriegen om het bedongen stuk dan ook echt te krijgen; --de massale wapenleveranties aan vele koningen, in ruil voor "alle bodem-schatten en de arbeidkracht die nodig is voor ontginning"; --het verdelen en scheiden van stammen door vreemde grenzen, leidend tot stammen-oorlogen m.b.v. hun nieuwe geweren(!); --de persoonlijke verrijking en het verdeel-en-heers-beleid van die westerse landen; --vermenging van zending en commercie.... Het continuëren van de toen getrokken grenzen blijft problemen oproepen, maar het is ook niet mogelijk de tijd terug te draaien. Dat is een zich continuërend drama in Afrika.
De schuld en de gevolgen van kolonialisme (en slavenhandel) zijn barrieres voor geestelijke doorbraken in het leven van Afrikaanse en blanke volken. Een aantal Europese gebedsleiders werkt, in een serie kleine consultaties, toe naar een "Berlijn-2 conferentie," nu mèt en vóór Afrikanen, om schuld te belijden aan God en aan Afrikaanse leiders en hen om vergeving te vragen en om een signaal naar Europa af te geven: alleen als we het fundament van de Europa-Afrika betrekkingen aanpakken, is er hoop op fundamentele verbetering.
Wij zijn sinds 2001 betrokken bij dit proces. In november waren we voor dat doel in Lagos, Portugal, waar ooit de eerste slaven in Europa werden geïmporteerd. Helene kreeg toen de duidelijke indruk dat we naar de (zelfde) haven moesten gaan waar 500 jaar geleden de eerste schepen slaven binnenbrachten voor de slavenmarkt, en dat we nu "in de tegen-gestelde geest" de zes Afrikaanse leiders van het team welkom moesten heten en eren. (Helene was er niet bij in de VS en dacht niet aan de oever-scene daar; het was geen copie, maar inspiratie.)
Die avond preekte Langton Gatsi, Zimbabwe, een profetisch leider uit Gen 4: Kaïn, wat heb je gedaan... het bloed roept van de aarde... voortaan zul je een zwerver zijn... Dit is een thema in OT en NT: bij bloedvergieten, verbondsbreuk, immoraliteit en afgoderij roept God hemel en aarde tot getuige tegen de dader(s), en verklaart dat de aarde hem zal uitspugen, en dat hun kinderen zwervers en bedelaars zul-len zijn. Gatsi paste het toe op (Afrika dat zo arm en verspreid is en) op Europa: "wat heb je gedaan... jullie zijn geestelijk bedelaar..."
Maandagmorgen vroeg schreef Helene een soort "verklaring" om op het strand voor te lezen en daar ook te begraven, om, gebruik makend van het onverwachte maar indrukwekkende onderwijs, de aarde getuige te laten zijn. Na het ontbijt gingen we naar de haven, tussen buitenfort en slavenmarkt, bijna onveranderd sinds 500 jaar. We vonden een schipper die de Afrikaanse deelnemers naar het strand wilde varen. We deden het "geestelijk op de tast." Het bootje voer aan op het strand.
Toen nam de Heer het compleet over: de Afrikanen zwaaiden en riepen "we komen om jullie te zegenen." Wij, blanken, juichten, zwaaiden, verwelkomden en omhelsden hen, onder tranen. De jongste rende met schoenen en al het water in om de oudste Afrikaan op zijn rug naar het droge te dragen. We zongen, baden, gaven geschenken, symbolisch, aan hen wier volken we zo veel beroofd hebben.
Tenslotte zei de voorzitter: "Nu zal Helene een verklaring voor-lezen." Ze begon: "Lagos, Portugal, 15 november 2004..." Onmiddellijk werd ze onderbroken, heftig: "Ik kom uit Lagos, Nigeria (genoemd naar Lagos Portugal!), en weten jullie dat het vandaag op de dag af precies 120 jaar geleden is dat de Berlijn-Congo conferentie begon.." Waauw.
Elke zin die Helene voorlas bevestigde wat al was geproclameerd. Het document werd diep in het strand begraven (de aarde als getuigenis!) en een Portugees schreef in het zand: "Welkom in Europa... Getuigenis, 15-11-2004". Een proces van verzoening was bevestigd.
"...Vredevorst..."

Een extra bevestiging,
Bij de ceremonie op het strand in Lagos deed iemand mee, die ons onbekend was. Hij was zéér ontroerd. Achteraf hoorden we zijn getuigenis:
Een engels-nederlands echtpaar, wonend in Lagos en pas twee jaar geleden tot geloof gekomen, kreeg van de Heer de opdracht om voor de verzoening Afrika-Europa te bidden! De gemeente waar ze zich bij aansloten begreep dat niet, maar ze gehoorzaamden. Zelfs die zondagmiddag nog hadden ze met anderen op het strand daarvoor gebeden. Bij thuiskomst was er een e-mailtje met: "Er is in Lagos iets gaande over gebed..." Hij vond ons, en waar we voor baden. Geen wonder dat hij ontroerd was.
Het is kennelijk niet de ervaring van de gebedsleiders, maar de gehoorzaamheid van de bidders waar het God om gaat!
"...Sterke God..."

S.t.N.Studiedag: 12 februari 2005.
We gaan regelmatig studiedagen en seminars organiseren.
Op 12 feb. as. zullen we beiden lesgeven, interactief en aan de hand van een degelijke outline. Noteer in uw agenda en ZEGT HET VOORT
We beseffen dat ons werk in zekere zin specialistisch is, niet omdat we dat zoeken, maar omdat we in die bepaalde richting zijn gegroeid en geleid. Het heeft iets pionierends, als een uitdaging naar de Gemeente.
Gods bedoeling met volken, voorbereiding op het millennium, internationale geestelijke dynamieken, geestelijke strijd om de Bruid en om volken en steden, dat zijn niet alledaagse onderwerpen, maar we hopen dat het is "onderwijs als een vorm van aanbidding."
"...Eeuwige Vader..."

Verzoening tussen Israël en Bruid.
In oktober jl. hadden we reeds een Studiedag, met Arthur Katz.
Arthur Katz stelde dat in (het volk) Israël en ook in de Gemeente het humanisme overheerst: niet zozeer de afhankelijkheid van en geloof in Gods wonderlijke en directe leiding is bepalend, maar geloof in eigen, rationalistische, wijsheid en mogelijkheden. Pas wanneer Israël geen enkele hoop meer in zichzelf heeft (Ez. 7:11) en uitroept tot God, zullen de profetieën geheel worden vervuld. De huidige staat Israël is seculier en verdeeld en traditionalistisch maar op den duur: Gods weg naar het Vrederijk gaat via Israël, daar zal de wereld niet om heen kunnen. Dit is een geestelijke oorzaak van het anti-semitisme. We zien al een sterke toename ervan. En de wereld zal Israël (staat en volk-wereldwijd) steeds meer als blokkade voor "wereldvrede" ervaren. De houding van Israël: "De holocaust hadden we niet verdiend... en mag nooit meer..." is vol trotse zelf-rechtvaardiging, en staat God in de weg dat anti-semitisme tgen te houden. Dit leidt tot de "tijd van benauwdheid voor Jacob" (Jer 30:7). Deze boodschap kan natuurlijk alleen een Joodse profeet brengen.
Tot nog toe heeft de Gemeente Israël niet jaloers kunnen maken. Zal de Gemeente, als ze die vervolging ziet aankomen, gaan denken dat God zijn beloften niet houdt, en daardoor tot ongeloof vervallen? Of zal de Gemeente, wanneer in alle landen de Joden worden opgejaagd, uit liefde voor Jezus volharden en hen opnemen, voeden en verbergen, en zo zelf vervolging riskeren? Katz gelooft dat dat uiteindelijk Israël tot jaloersheid zal wekken. Dat is de klemmende uitdaging van deze profetische broeder.
Met alle voorzichtigheid voegen we hieraan nog een accent toe.
De terugkomst van Jezus en óók de bekering van het volk Israël is in OT en NT verbonden aan de "volheid van de heidenen." Maar we hebben gemerkt dat de Gemeente, behalve in landen waar vervolging is, niet echt roept "Kom, Here Jezus, Kom!" (Openb. 22:7). Het lijkt wel alsof de bruid geen idee heeft van wat ze later mag/kan verwachten en dat ze zich daarom nog redelijk comfortabel probeert te voelen in deze wereld. Echter, zolang de bruid niet uitroept "Kom," duurt het lijden van Gods geliefde volk (en haar humanisme) door. Om die reden geloven we dat we niet alleen moeten bidden voor de overgave aan Jezus als hun Messias door Israël, maar ook en niet minder voor de bruid, dat die oprecht en diep gaat verlangen naar de komende Koning.
Wannéér eindelijk de bruid en Israël tot God zullen roepen, dán zal Jezus als koning Zion stichten, het "Gemenebest van Iraël." De wet zal dan niet meer uitgaan van New York of Brussel, maar vanuit Zion, en het Woord van de Heer vanuit Jeruzalem (Jes 2:3), misschien wel per engel en e-mail J . Dit wordt een maatschappelijke en politieke realiteit. Heeft de Gemeente daar visie voor?
"Groot zal de heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over zijn koninkrijk..."

Dank en gebedspunten:
- Tijmen en Nicolien hebben hun eerste kindje gekregen, een schat van een meisje: Mare Lidewij! Vandaar voor de derde keer achtereen een familiefotootje in deze brief!
- We zijn gezond teruggekeerd van de verschillende reizen.
- De pijn door de artrose bij Helene wordt soms iets minder.
- We zijn heel dankbaar voor onze bestuursleden. Er komen wel veranderingen aan. Wilt u ook daarvoor bidden?
- Wilt u bidden voor Berlijn-2, voor goede voorbereidingen. Voor de financiën. En ook dat politici er zich bij laten betrekken?
- Het Rijnproject (zie brief 67) vergt veel gebed; de volgende keer zullen we er weer over schrijven.
- Wilt u bidden voor onze prioriteiten: verzoeningscoalitie Nederland, schrijven. stadsgebed toerusting, onderwijs in Nederland, mentoraat. Helene's ouders worden ouder, en onze (klein-)kinderen en vrienden...
- Ieder van u die voor ons gebeden heeft, met ons en het werk meegeleefd heeft, ons financiëel ondersteund heeft, hartelijk bedankt!
- Wilt u bidden voor de StN-studiedag, dat het tot opbouw en bemoediging zal zijn.
- Pieter werkt aan een stuk over kerk-staat en God-staat verhouding. Helene's boek gaat onder andere over dat "Gemenebest van Israël." Want God heeft iets met de volken!
"...doordat Hij het sticht en grondvest met recht en gerechtigheid, van nu aan tot in eeuwigheid.."

Dat is onze hoop voor u en ons voor het volgende jaar!

^ top]