van Pieter Bos
ISBN 9-78905-798205-7
Johannes Multimedia, Doorn, NL

Hoofdstuk 1, 'Van individualiteit naar de heerlijkheid van corporativiteit,' is verkennend.
Het zal de lezer verbazen hoe vaak en hoe nadrukkelijk de Bijbel over volken spreekt. Zeven fundamentele Schriftgedeelten over volken worden behandeld. De geschiedenis draait om volken: de belofte aan Abram, dat in hem alle volken gezegend zouden zijn, wordt door de oudtestamentische profeten verkondigd, door Satan tegengewerkt, door Jezus hersteld en vervuld, en moet door de Gemeente worden verkondigd en toegepast: 'Maak de volken tot discipelen.'

Een speciale paragraaf gaat in op gevoelige kwesties rond definities. 'Volk' wordt voorgesteld als soortnaam die 'stam' (verwantschapsnetwerk), 'volk' (cultureel netwerk) en 'staat' (overheidsnetwerk) omvat.

Hoofdstuk 2, 'Volken zijn Personen, zelfs Gods geliefde verbondspartners,' is theologisch van aard.
Volken zijn ‘corporatieve personen’, met dezelfde geestelijke verantwoordelijkheid en mogelijkheden als individuen. Zowel individuele als corporatieve personen spelen een rol in de hemelse gewesten. De kern van dit hoofdstuk en van het hele boek (§ 2.4) is de ontdekking dat God een verbond had en wil hebben met alle volken: dat Hij volken aanspreekt als 'Jonkvrouw, Dochter,' impliceert een verbondsrelatie. Jezus' bevel om de volken tot discipelen te maken is ook een verbondsopdracht.

Dit inzicht leidt tot twee 'tijdlijnen', een historische en een megahistorische en kosmologische, die beide een ontzagwekkend uitzicht bieden op Gods bedoelingen.

Hoofdstuk 3, 'God in kaart brengen: oog krijgen voor de corporatieve identiteit van volken' heeft een openbaringskarakter.
Omdat volken personen zijn, moet het ons niet verbazen dat zij naar Gods beeld geschapen zijn, net als individuen. Dit idee wordt uitgewerkt en geïllustreerd vanuit de Bijbel. In negentien voorbeelden, waaronder Nederland, de VS, Rusland en Brazilië, wordt de Corporatieve Identiteit van volken gepresenteerd. Sommige van deze volken hebben een dienend karakter, andere zijn leidinggevend of profetisch. De positieve kenmerken van deze volken worden beschreven, hun zwakke kanten vanuit dat gezichtspunt geïnterpreteerd, en er worden enige aanwijzingen gegeven hoe de Gemeente het instrument zou kunnen zijn tot ‘innerlijke genezing’ op nationale schaal.

Hoofdstuk 4, 'De Volken/Verbondspartners agressief misleid en gecorrumpeerd' is confronterend.
Na het bijbels materiaal in drie 'positieve' hoofdstukken uiteen te hebben gezet, beschrijft hoofdstuk 4 de dynamieken die Gods bedoelingen dwarsbomen. God verkiest samen te werken met de volken als verbondspartners; Satan haat alle verbondspartners en verbondsdynamieken, en richt hierop zijn agressie. Er worden negen 'valse verbonden' beschreven, alle van (inter)nationaal karakter en zeer typerend voor de eenentwintigste eeuw. Als een wereldkaart zou worden ingekleurd om aan te geven welke volken valse verbonden hebben gesloten, zou er weinig wit overblijven! De meest agressieve onder deze valse verbonden zijn het systeem van de Koningin des Hemels, de Vrijmetselarij en de Islam. De 'valse verbondspartners' worden besproken: de goden der volkeren, ook wel territoriale geesten genoemd, elk met hun eenentwintigste-eeuwse tegenhanger. Het meest invloedrijk, maar veelal onderbelicht, zijn het gebruik en misbruik van 'geestelijke werktuigen' zoals verbonden, vloeken, tronen, bolwerken en vrees, en hoe zij op het niveau van volken worden toegepast. Dit hoofdstuk geeft een levendig beeld van de hartstochtelijke internationale jaloezie die woedt in de hemelse gewesten.

Hoofdstuk 5, 'Op weg naar de verlossing van de volken; de Gemeente aan zet,' geeft de toepassing van het voorgaande en is profetisch van karakter.
Dit laatste hoofdstuk is bijzonder ernstig; het biedt indringend huiswerk voor de Gemeente. Het bevat enkele adembenemende voorbeelden van moderne volken die werkelijk een verbond met God hebben gesloten. Om een volk tot discipel te maken is het nodig dat de Gemeente bemiddelt tussen God en ‘haar’ volk in een verbondssluiting. Ook moet de Gemeente een 'modelvolk' zijn, haar volk innerlijke genezing en transformatie aanbieden en haar leiden in officiële plaatsvervangende schuldbelijdenis voor historische corporatieve zonden; ze moet corporatieve bolwerken neerhalen en geestelijke oorlog voeren. Zal de Gemeente de opdracht om de volken tot discipelen te maken oppakken? Heeft zij er visie voor? Is zij profetisch, radicaal als Elia en Johannes de Doper? Is zij bestand tegen vervolging? Identificeert zij zich met Jezus’ verlangen terug te komen?

[^ top]