DOORSTART GEBEDSBEWEGING

by: Pieter Bos
date: 6/15/2004
Category: Bible Studies

Gebedsbeweging Nederland naar volgende fase

De Gebedsbeweging in Nederland stagneert enigzins. Dit artikel presenteert conceptuele ingangen voor heroriëntatie en nieuwe richtingbepaling.

1. DE GEBEDSBEWEGING ALS RIVIER: "EEN RIVIER; HAAR STROMEN VERHEUGEN DE STAD GODS." (Ps 46:5)
> De Gebedsbeweging die de Gemeente van Christus erkent en dient.
De Heer liet tijdens een retraite in juni 2003 zien dat de gebedsbeweging is als "een rivier - haar stromen verheugen de stad Gods" (Ps 46:5). Een rivier is niet gemakkelijk te temmen. Deze rivier moet de stad dienen, zelfs verheugen, met laving en verbinding. De gebedsbeweging in onstuimige en vreugdevolle dienst aan de gemeente!! Hoe werkt dat?
Mijn inschatting van de gebedsbeweging op zich en van haar positie in Nederland is, dat die beide zwak zijn. De gebedsbeweging is in vergelijking tot andere Europese landen niet zo één, niet zo visionair, niet zo krachtig aanwezig in de hemelse gewesten en heeft niet zoveel aanzien. Wat betreft haar positie: ze is nauwelijks verbonden met de Gemeente; er is onbegrip en zelfs irritatie over en weer. Veel bidders willen "ontstuimig" zijn, willen Gods stem verstaan en er onmiddellijk en militant op reageren, en ze worden als (te) ontstuimig ervaren door voorgangers. Veel voorgangers en gemeenten zijn zwak, en daarover gefrustreerd, en op zoek naar methoden en modellen voor vernieuwing; bovendien hebben ze een schuldgevoel over "niet genoeg bidden," zonder te weten hoe uit die impasse te komen.
Dit is een zwakte: Het is te gemakkelijk voor een stad de rivier te verwijten zo ontstuimig te zijn, en voor de rivier dat de stad zo star zou zijn. Ze moeten elkaar in waarde erkennen, ieder mijn haar eigen sterkte en bestemming! De rivier is er om de stad te verheugen en te laven en te verbinden; ze moet zich dienstbaar opstellen. En de geestelijke stad moet beseffen dat de rivier voor haar van levensbelang is, en zich afhankelijk opstellen. Een nieuwe vertrouwensrelatie moet worden gezocht, actief en doelbewust worden gezocht. De voorganger die het bidden delegeert en in feite afschuift doet zichzelf en de bidders te kort. Een (stads-)gebedsgroep die zich niet verantwoordelijk voelt voor de Gemeente, en op haar eigen houtje (onstuimige) gebedsacties uitvoert, gaat haar mandaat te buiten.
Mijn inschatting is danook: In geestelijke zin is Nederland zwak: de stad staat droog, terwijl de rivier plaatselijk droog staat en plaatselijk buiten haar oevers is getreden; dit is een noodkreet! En een reden om als gebedsbeweging te bidden en smeken en vasten en roepen en zoeken.
Nog sterker: Het gebed "Uw Koninkrijk kome..." kan niet zonder EERST gebed voor de Gemeente van Christus, want zíj is hierin Gods Enige Partner, haar gezondheid (eenheid en heiligheid) is voorwaarde is voor enige autoriteit in haar optreden.

DE GEBEDSBEWEGING ALS DEBORA: GODS INSTRUMENT OM DE LEIDERS OP TE ROEPEN.
> De gebedsbeweging die profetisch dienstbaar is aan de apostelen.
De geschiedenis van Debora en Barak (Rich 4-5) heeft een bijzondere les.
(Het verhaal is ge/misbruikt om te verdedigen dat vrouwen een positie mogen bekleden in de gemeente. Als dat al nodig zou zijn met behulp van dit bijbelgedeelte, dan wordt gemakkelijk een veel belangrijker les over het hoofd gezien.)
Debora was een erkende profetes, de Kanaänieten een erkende en vreselijke vijand, en Barak een erkende, maar niet erg actieve aanvoerder, niet erg actief om de eenvoudige reden dat er tegen de Kaänieten niet te vechten was: negen honders ijzeren strijdwagens en twintig jaar wrede verdrukking!
Dan komt een profetisch woord tot Barak: "Heeft de HERE, de God van Israel, niet geboden: ga heen, trek naar de berg Tabor en neem met u tienduizend man Naftalieten en Zebulonieten, en Ik zal aan de beek Kison Sisera, de krijgsoverste van Jabin, naar u toe voeren met zijn strijdwagens en zijn troepen, en Ik zal hem in uw macht geven?" (Rich 4:6-7).
Barak begrijpt dan heel duidelijk: "Dat zou ik uit me zelf niet doen, dat krijgsplan zou ik niet kunnen verzinnen, het aantal mannen dat ik bij elkaar kan krijgen is even onwaarschijnlijk als de voorzegde uitkomst, en waarom zou die krijgsoverste naar mij toekomen? Barak begrijpt: Als dit niet van God is heb ik geen enkele kans, en als ik behalve deze eerste oproep niet ook in het vervolg tot in detail de instructies van God krijg, dan heb ik alsnog geen kans. Mijn enige kans van slagen is het veilig stellen van de bron van de instructie, die profeet; die moet gewoon mee."
En de profeet zegt: Inderdaad Barak, jij bent de aanvoerder, maar de strijd is van God, dus moet die ook de leiding hebben, en wel door het profetische, en je zult tot in detail en tot aan het eind van het profetische afhankelijk zijn. Met eigen kracht zou je misschien vele tegenstanders kunnen verslaan, maar de "strongman," de geestelijk macht die in het zichtbare leidt, kan alleen door het profetische worden verslagen.
Met andere woorden: Debora was niet maar een vrouw; ik begrijp de rol van Debora niet als die van een vrouw als vrouw, maar als vertegenwoordiger van het profetische.
Van de vijf-voudige bediening, Ef 4, zijn de ambten van het apostel, evangelist en leraar meer masculien (initiërend) en de ambten van profeet en pastor meer feminien (antwoordend). Het feminine van de profeet is b.v. wachten en wachten op God, luisteren naar zijn hart, zijn tranen huilen, niet zelf leiden maar leiders ondersteunen, niet eigen woorden spreken maar alleen wat hij/zij heeft gehoord. De nadruk ligt niet op het vrouwelijke van de persoon van Debora, maar op het feminiene van haar ambt.
Ik begrijp als les van deze episode: de leiders (politieke en geestelijke leiders, de apostelen) moeten leiden, dat is hun ambt, maar in afhankelijkheid van het profetische ambt!
(Mannelijke) leiders moeten op het punt komen dat ze zeggen: "Voortaan wil ik in elke broederraad een profeet, man of vrouw, naast me en ik wil leren afhankelijk te worden van openbaring van God, en zulk een persoon wil ik ook geestelijke bedekking geven als leider!" Dan alleen brengt hun beleid iets tot stand, niet alleen in het zichtbare maar ook in het onzichtbare!
Heeft de gebedsbeweging in uw gemeente, in Nederland, deze vertrouwenspositie nagestreefd en verkregen bij de geestelijke leiders? Zo niet, dan is dat onze prioriteit.

DE GEBEDSBEWEGING ALS WACHTER DIE DE WEG BEWAAKT.
> De gebedsbeweging die verleden en toekomst onderscheidend ziet.
Er is geen reeële toekomst verwachting zonder een reeële verwerken van het verleden. Alleen verwerking van het verleden opent de weg naar de toekomst. Transformationeel denken is eerst genezend, pas dan bouwend.
Over het verleden: Voor Nederland kun je stellen: de trots van het kolonialisme, de hebzucht van de slavenhandel, de theologismen in de kerksplisingen, het rationalistische in de geloofsbeling van de kerken, het polderachtige in de politiek, al deze kenmerken hebben ons land ernstiger misvormd dan we beseffen, even erg als slavernij de Surinamers en apartheid Zuid Afrika.
Daarom moet de Gebedsbeweging geestelijk onderscheidend de geschiedenis door gaan, identificerend schuld belijden en zo ons verleden reinigen en als Gemeente van Christus een wezenlijk vernieuwde levensstijl ontwikkelen, en zo "model-volk" zijn. Alleen zo wordt de (gebedsbeweging en de) Gemeente (een begin van) de oplossing.
Over de toekomst: We gaan niet maar naar elke toekomst die maar bereikbaar is, ook niet naar een "iets verbeterde toekomst." Dat zou niet meer zijn dan meesudderen op zo mogelijk iets bijgestuurde trends. Het evangelie stuurt ons, zendt ons op weg naar een specifieke, door God beoogde toekomst. We weten daarvan drie dingen:
1 De opdracht is "to disciple the nations," volken tot discipel-volk te maken? Naarmate dat helderder wordt gedefinieerd weten we nauwkeuriger wáár we naar toe werken. De bijbel draagt zo veel aan over corporativiteit dat we geen genoegen moeten nemen met "beïnvloeden van alle terreinen van het leven. "Volken" worden niet maar "beïnvloed," ze worden radicaal en van binnen uit en van boven af veranderd!
2 Er komt de tijd dat de liefde zal verkillen, de tijd van hedonisme en grote vervolging, dat Jezus terug komt! Jezus waarschuwt ons nadrukkelijk "waakzaam" en "gereed" te zijn. Ook al weet niemand er een datum bij, voor de Gemeente van Christus is dat een tamelijk bepalend element in het denken over de toekomst.
3 Er komt een "oordeel over de naties" (o.a. Matt 25, Jes 41, Amos 1,2). Is Nederland daar klaar voor? Is het niet de taak van de Gemeente van Christus "haar" land daar op voor te bereiden? De onbekendheid of de inpopulariteit van het onderwerp doen niet af van de relevantie!
Met andere woorden: De gebedsbeweging moet de Gemeente van Christus dienen door enerzijds de last van het verleden te onderscheiden, en hoe het belastende er van te verbreken, en anderszijds vanuit wat God bedoelt en aankondigt voor de toekomst "terug-"denken en het handelen van de Gemeente daarin helpen interpoleren. Zo het verleden te reinigen en zo een levensstijl te ontwikkelen die is verantwoordt ten opzichte van verleden en toekomst bereid de Gemeente voor op Jezus’ komst, en stelt ons in staat ons land er op voor te bereiden.
De wereld is soms verder dan de Gemeente in het inzien van de last van het verleden, maar wat de toekomst betreft kan de wereld niet verder komen dan trends door trekken of optimismen najagen. Paulus spreekt, voor de intellectuele wereld elite, van "tijden van onwetendheid, tijd van bekering, tijd van oordeel" (Hand 17:30-31). Bekeren is: het oude van de oude richting onderkennen en afleggen, en zo de nieuwe, goede richting kiezen en kunnen kiezen. Zo moet de Gemeente leren denken; zo moeten de bidders gaan onderscheiden en spreken. Dan zal de gemeente van Christus zoutend zout kunnen zijn, dat is reinigend van maatschappelijke zonden, en lichtend licht, namelijk gereed maken voor de Komende Vredevorst, ondaks de economische, maatschappelijke en politieke trends die we zien, hoe sterk ze ook zijn. Geen optimisme zonder geestelijk realisme.

>> Conclusie:
> De gebedsbeweging die de Gemeente van Christus erkent en dient.
> De gebedsbeweging die profetisch dienstbaar is aan de apostelen.
> De gebedsbeweging die verleden en toekomst onderscheidend ziet.
>> De gebedsbeweging heeft de Gemeente als hoogste prioriteit, is in de eerste plaats haar dienstbaar door gewonnen vertrouwen en heeft geestelijk inzicht in historisch verantwoord transformationeel handelen als Gemeente en als natie/staat.

[^ top]